::addons{"type":"facebook-encouragement"}

• W sobotę, 27 grudnia 2025 roku, we wspomnienie św. Jana Apostoła i Ewangelisty, kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Tereszpolu stał się diecezjalnym centrum radości i nadziei.

• Odbyło się tu tradycyjne spotkanie opłatkowe osób chorych, niepełnosprawnych oraz wolontariuszy z Duszpasterstwa Osób Chorych i Niepełnosprawnych Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.

Wydarzenie, które od lat wpisuje się w kalendarz diecezjalny, rozpoczęło się od najważniejszego punktu - uroczystej Eucharystii. Modlitwa stała się fundamentem spotkania, przypominając, że Chrystus rodzi się w każdym człowieku, szczególnie tym dotkniętym cierpieniem.

::photoreport{"type":"see-button","item":"14321"}

Bóg przychodzi w trudnościach

Jak podkreślił ks. Ireneusz Żyła, wikariusz parafii w Tereszpolu, wybór daty i miejsca nie jest przypadkowy. Spotkanie 27 grudnia stało się już piękną tradycją duszpasterstwa. – Chcemy trwać w radości Bożego Narodzenia w rodzinnej atmosferze. Jako wolontariusze i duszpasterze chcemy pokazać bliskość z ludźmi, którzy przeżywają trudności i cierpią na rozmaite choroby - mówił ks. Żyła. Kapłan zaznaczył również głęboki wymiar teologiczny spotkania: -Nasz Zbawiciel sam przyszedł w trudnych warunkach. Przychodzi do życia każdego z nas, naznaczonego chorobą czy niepełnosprawnością, abyśmy mogli wspólnie świętować Jego obecność - dodaje kapłan.

Po Mszy Świętej uczestnicy przenieśli się na świąteczną agapę. Zgodnie z polskim zwyczajem, spotkanie przy stole rozpoczęło się od odczytania Ewangelii i łamania się opłatkiem. Wspólne śpiewanie kolęd oraz rozmowy pozwoliły wszystkim poczuć ciepło wspólnoty, która nawzajem się wspiera.

Wolontariat, który przemienia

Niezwykle poruszające świadectwo wygłosiła Katarzyna Kapica, wolontariuszka z Radzięcina, która przyjechała do Tereszpola za zaproszeniem ks. Damiana Lelenia. Jak sama przyznaje, kontakt z osobami z niepełnosprawnościami całkowicie zmienił jej spojrzenie na życie. - Po prostu się w tych osobach zakochałam. To, ile oni dają radości i szczęścia, jest niepojęte. My, jako osoby zdrowe, wyciągamy z tych spotkań znacznie więcej, niż sami dajemy – wyznała wolontariuszka. – Oni emanują miłością i siłą, której źródło odnajdują w Panu Bogu. To sprawia, że aż chce się z nimi przebywać.

::news{"type":"see-also","item":"59584"}

Spotkanie w Tereszpolu po raz kolejny udowodniło, że ograniczenia fizyczne nie stanowią bariery dla ducha. Radość płynąca z Narodzenia Pańskiego zjednoczyła wszystkich obecnych - chorych i zdrowych - tworząc jedną, wielką rodzinę diecezjalną, dla której wzajemna obecność jest najpiękniejszym świątecznym darem.