Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata».Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało do jedzenia?»

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił – nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki».

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"15158"}

Komentarz do Ewangelii:

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, nazywana Bożym Ciałem, kieruje naszą uwagę ku największemu darowi pozostawionemu Kościołowi – Eucharystii. W centrum liturgii znajduje się fragment Ewangelii św. Jana, w którym Jezus mówi: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba”. Słowa te odsłaniają istotę chrześcijaństwa: Bóg nie pozostał daleki od człowieka, lecz przyszedł do nas w swoim Synu i pozostał pośród nas pod postaciami chleba i wina.

Cała historia zbawienia przygotowywała ludzkość na ten niezwykły dar. Na pustyni Bóg karmił Izraelitów manną, aby mogli dojść do Ziemi Obiecanej. Manna była jednak jedynie zapowiedzią prawdziwego Chleba z nieba. Jezus daje pokarm, który prowadzi do życia wiecznego. W Eucharystii nie daje jedynie swoich darów, lecz daje samego siebie – swoje Ciało wydane za nas i swoją Krew przelaną dla naszego zbawienia.

Słuchacze Jezusa byli zgorszeni Jego nauczaniem. Nie rozumieli, jak może dać swoje ciało do spożycia. Chrystus nie wycofuje jednak swoich słów, lecz podkreśla: „Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem”. Kościół od początku widział w tych słowach zapowiedź Eucharystii i wyznawał wiarę w rzeczywistą obecność Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Dlatego Najświętszy Sakrament otaczany jest tak wielką czcią i adoracją.

Boże Ciało przypomina nam, że Eucharystia jest sercem życia Kościoła. Każda Msza Święta uobecnia jedyną ofiarę Chrystusa złożoną na krzyżu i pozwala wierzącym czerpać z jej owoców. W świecie pełnym niepokoju i zagubienia Jezus nadal przychodzi jako pokarm dla swoich uczniów, źródło pokoju, siły i nadziei.

Szczególną wymowę mają słowa: „Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, trwa we Mnie, a Ja w nim”. Eucharystia jest czymś więcej niż religijnym obrzędem – jest spotkaniem z żywym Chrystusem. Pan pragnie zamieszkać w sercu człowieka, przemieniać jego życie i prowadzić go drogą świętości. Każda Komunia Święta jest zaproszeniem do coraz głębszej przyjaźni z Bogiem.

Jednocześnie Eucharystia buduje wspólnotę Kościoła. Wszyscy, którzy spożywają jeden Chleb, stają się jednym Ciałem. Dlatego autentyczna więź z Chrystusem zawsze prowadzi do większej miłości, przebaczenia i troski o bliźnich.

Wyjątkowym znakiem tej uroczystości jest procesja eucharystyczna. Chrystus wychodzi na ulice naszych miast i wiosek, aby błogosławić codzienność ludzkiego życia. Jest to publiczne wyznanie wiary, że Jezus jest obecny nie tylko w świątyni, ale także pośród naszych rodzin, miejsc pracy, radości i trosk.

Boże Ciało stawia przed każdym wierzącym ważne pytanie: jakie miejsce zajmuje Eucharystia w moim życiu? Czy rzeczywiście dostrzegam w niej żywego Chrystusa, Który oddał za mnie swoje życie?

Dzisiejsza uroczystość jest świętem wdzięczności za Boga, Który pozostał z nami. Chrystus nieustannie powtarza: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba”. Kto przyjmuje ten dar z wiarą, odnajduje pokarm na drogę życia, umocnienie w trudnościach i nadzieję prowadzącą ku wieczności. Dlatego Kościół nieustannie klęka przed Eucharystią i wyznaje: „Pan mój i Bóg mój”.