Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 3, 16 - 18):

Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Komentarz do Ewangelii:

Czytana dziś Ewangelia należy do najbardziej znanych i najczęściej cytowanych fragmentów całego Nowego Testamentu. Zawiera ona w kilku zdaniach samo serce chrześcijańskiego orędzia. Jezus, rozmawiając z Nikodemem, objawia najgłębszą prawdę o Bogu i o sensie swojego przyjścia na świat.

Nieprzypadkowo Kościół odczytuje ten fragment w Uroczystość Najświętszej Trójcy. Choć samo słowo „Trójca” nie pojawia się w Ewangelii, to właśnie tutaj odsłania się przed nami tajemnica Boga, Który jest wspólnotą miłości. Widzimy Ojca, Który kocha świat i posyła swojego Syna, widzimy Syna, Który przychodzi, aby zbawić człowieka, a w dalszej części Ewangelii św. Jana Jezus zapowie także dar Ducha Świętego, Który będzie prowadził wierzących do pełni prawdy. Tajemnica Trójcy Świętej nie jest więc abstrakcyjną teorią teologiczną, ale objawieniem Boga, Który nieustannie wychodzi ku człowiekowi.

Centralnym zdaniem tego fragmentu są słowa: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał”. Warto zauważyć, że Ewangelista nie mówi o miłości Boga do ludzi doskonałych, sprawiedliwych czy bezgrzesznych. Bóg umiłował „świat”, a więc rzeczywistość naznaczoną słabością, grzechem i zagubieniem. Miłość Boga nie jest nagrodą za dobre postępowanie człowieka, ale darem, który wyprzedza wszelkie ludzkie zasługi. To Bóg pierwszy wychodzi ku człowiekowi, szuka go i pragnie jego dobra.

Największym znakiem tej miłości jest dar Jednorodzonego Syna. Słowo „dał” obejmuje całe dzieło Jezusa: Jego wcielenie, nauczanie, śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie. Krzyż nie jest znakiem porażki Boga, ale objawieniem miłości, która posuwa się aż do całkowitego oddania siebie dla zbawienia człowieka. W świetle uroczystości, którą dziś przeżywamy, możemy powiedzieć, że całe dzieło zbawienia jest dziełem Trójjedynego Boga: Ojciec posyła, Syn zbawia, a Duch Święty sprawia, że owoce zbawienia stają się obecne w życiu wierzących.

::news{"type":"see-also","item":"65123"}

Jezus podkreśla również cel swojego przyjścia: „Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony”. Te słowa korygują obraz Boga, który czasem nosimy w swoim sercu. Wielu ludzi postrzega Boga przede wszystkim jako surowego sędziego, Który nieustannie obserwuje ludzkie błędy. Tymczasem Jezus objawia Ojca jako Tego, Który pragnie ratować, podnosić i przebaczać. Pierwszym słowem Boga wobec człowieka nie jest potępienie, ale miłość.

Nie oznacza to jednak, że człowiek pozostaje bierny wobec Bożego daru. Ewangelia mówi o wierze jako odpowiedzi na miłość Boga. Wiara w ujęciu św. Jana nie jest jedynie uznaniem pewnych prawd religijnych. Jest osobistym zawierzeniem Chrystusowi, przyjęciem Jego obecności i pozwoleniem, aby prowadził nasze życie. Kto wierzy, otwiera się na dar życia wiecznego; kto odrzuca Chrystusa, sam zamyka się na zbawienie, które Bóg mu ofiarowuje.

Ten krótki fragment Ewangelii przypomina nam, że chrześcijaństwo nie zaczyna się od nakazów i zakazów, ale od doświadczenia Bożej miłości. U początku naszej wiary stoi Bóg, Który kocha, przebacza i daje swojego Syna, aby człowiek miał życie. Właśnie dlatego tajemnica Trójcy Świętej jest tak ważna dla życia chrześcijańskiego. Ukazuje ona, że Bóg nie jest samotnością, lecz doskonałą wspólnotą miłości, a człowiek został stworzony po to, by w tej miłości uczestniczyć. Dlatego najważniejszym pytaniem, jakie stawia nam dzisiejsza Ewangelia, nie jest pytanie o to, czy Bóg nas kocha, ale czy my jesteśmy gotowi odpowiedzieć na tę miłość wiarą i zaufaniem.

Słowa Jezusa pozostają aktualne także dzisiaj. W świecie pełnym lęku, niepewności i poczucia osamotnienia przypominają nam, że nie jesteśmy pozostawieni sami sobie. Bóg nie stoi przeciwko człowiekowi. Bóg jest po jego stronie. Ojciec posyła Syna, Syn oddaje życie za człowieka, a Duch Święty nieustannie prowadzi Kościół i każdego wierzącego. Tak bardzo umiłował świat, że dał swojego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.