Słowa Ewangelii według Świętego Jana (J 20, 19 - 31):

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!», A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»,

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!», Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»,

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

::news{"type":"see-also","item":"62898"}

Komentarz do Ewangelii:

Ewangelia drugiej Niedzieli Wielkanocy prowadzi nas do Wieczernika w dniu zmartwychwstania Jezusa. Uczniowie są zgromadzeni razem, lecz – jak podkreśla św. Jan – drzwi pozostają zamknięte „z obawy przed Żydami” (w. 19). Ten szczegół nie jest jedynie opisem sytuacji historycznej, ale ma również znaczenie symboliczne. Zamknięte drzwi odzwierciedlają stan serc uczniów: ich lęk, niepewność i poczucie porażki po dramatycznych wydarzeniach Wielkiego Piątku. Właśnie w tej sytuacji pojawia się Zmartwychwstały Chrystus.

Pierwsze słowa Jezusa skierowane do uczniów brzmią: „Pokój wam!”. W języku biblijnym pokój (šālôm) oznacza nie tylko brak konfliktu, ale pełnię życia, pojednanie z Bogiem i wewnętrzną harmonię. Uczniowie mogliby oczekiwać raczej wyrzutu za swoją ucieczkę i niewierność w chwili męki. Tymczasem Chrystus nie wypomina im ich słabości. Jego pierwszym darem jest pokój, który rodzi się z przebaczenia. Właśnie dlatego Kościół czyta tę Ewangelię w Niedzielę Bożego Miłosierdzia – Zmartwychwstały objawia Boga, Który nie przychodzi, aby oskarżać, lecz aby pojednać.

Jezus pokazuje uczniom swoje ręce i bok. Rany pozostają na Jego ciele także po zmartwychwstaniu. Nie są już znakami cierpienia, lecz świadectwem miłości silniejszej niż śmierć. Przebity bok Chrystusa stał się w tradycji Kościoła symbolem źródła miłosierdzia, z którego wypływa łaska dla całego świata.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Spotkanie ze Zmartwychwstałym prowadzi także do powierzenia uczniom misji: „Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam” (w. 21). Następnie Jezus tchnie na nich i mówi: „Weźmijcie Ducha Świętego”. Ten gest nawiązuje do opisu stworzenia człowieka w Księdze Rodzaju i oznacza początek nowego stworzenia – wspólnoty Kościoła. Dar Ducha Świętego zostaje powiązany z władzą odpuszczania grzechów: „Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone” (w. 23). W tym wydarzeniu Kościół widzi ustanowienie posługi pojednania, która najpełniej realizuje się w sakramencie pokuty i pojednania.

Druga część Ewangelii ukazuje spotkanie Jezusa z Tomaszem. Apostoła nie było przy pierwszym objawieniu, dlatego z niedowierzaniem przyjmuje świadectwo innych uczniów. Jego postawa odzwierciedla doświadczenie wielu ludzi wierzących, którzy przechodzą przez chwile wątpliwości i poszukiwania. Chrystus nie odrzuca jednak Tomasza. Po ośmiu dniach ponownie przychodzi do Wieczernika i zaprasza go, aby dotknął Jego ran. Spotkanie to prowadzi Tomasza do jednego z najpiękniejszych wyznań wiary w Nowym Testamencie: „Pan mój i Bóg mój!” (w. 28).

Na zakończenie Jezus wypowiada słowa skierowane do wszystkich przyszłych pokoleń uczniów: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. To błogosławieństwo odnosi się także do nas. Choć nie widzimy Zmartwychwstałego tak jak apostołowie, możemy spotkać Go w słowie Bożym, w Eucharystii i w sakramentach, zwłaszcza w sakramencie pojednania.

Ewangelia tej niedzieli przypomina, że miłosierdzie Boga jest większe niż ludzki lęk, grzech i niewiara. Chrystus przychodzi do naszych „zamkniętych Wieczerników”, aby przynieść pokój i przebaczenie. Dlatego Niedziela Bożego Miłosierdzia jest szczególnym zaproszeniem, aby zaufać Bogu i otworzyć się na Jego łaskę. Najprostszą odpowiedzią na to zaproszenie pozostają słowa modlitwy znane z duchowości św. Faustyny: „Jezu, ufam Tobie”.