Święcenie kopru, to dawny polski zwyczaj religijny praktykowany w Święto Przemienienia Pańskiego. Występuje na terenie Archidiecezji Przemyskiej i Lubelskiej oraz Diecezji Zamojsko - Lubaczowskiej.

6 sierpnia, w Święto Przemienienia Pańskiego wierni przynoszą do kościoła gałązki kopru, który poświęcany jest po zakończeniu liturgii. Koper stosowany jest (często w postaci wywaru) podczas dolegliwości, przede wszystkim przewodu pokarmowego, zarówno ludzi, jak i zwierząt.

[FOTORELACJA]9454[/FOTORELACJA]

Zwyczaj ten od lat praktykowane jest m.in. w parafii św. Michała Archanioła w Soli koło Biłgoraja.

- Przynosimy dziś do świątyni gałązki kopru, zioła mającego właściwości zdrowotne i smakowe. Koper dodaje się do przygotowywanych na zimę ogórków do smaku i konserwacji. Służy on także dla ratowania zdrowia. Wywar z kopru zaparzany jest na dolegliwości pokarmowe i oddechowe dla ludzi, szczególnie małych dzieci. W formie naparu podawany był także zwierzętom, przynosząc ulgę w stanach zapalnych przewodu pokarmowego - podkreśla ks. Krzysztof Jankowski, proboszcz parafii w Soli koło Biłgoraja.

Jak podkreśla kapłan, święcenie kopru ma także wymiar duchowy. Tak jak Przemienienie Pańskie jest symbolem i zapowiedzią przemiany ludzkiej natury zbrukanej grzechem w pozostających bez skazy synów Bożych, tak koper ma przemienić stany zapalne organizmu i usunąć choroby.

Koper to rodzaj roślin z rodziny selerowatych. W zależności od ujęcia obejmuje jeden gatunek - koper ogrodowy i pochodzi najprawdopodobniej z południowo - zachodniej Azji, uprawiany jest od co najmniej 400 roku p.n.e. i został rozpowszechniony. Uprawiany także w Polsce, stosowany jest jako przyprawa, zwłaszcza do aromatyzowania ryb i ogórków, poza tym do zup i sałatek. Podawany jest w postaci herbatek niemowlętom w przypadku kolek.

Do naszej Ojczyzny trafił - tak jak cała "włoszczyzna" - za sprawą żony króla Zygmunta Starego, królowe Bony.