Najdłuższe kolędowanie w Europie. W Polsce do 2 lutego

• W wielu krajach Europy dekoracje świąteczne znikają tuż po Nowym Roku, jednak w Polsce radosna atmosfera Bożego Narodzenia trwa znacznie dłużej.

• Choć liturgia Kościoła wskazuje na wcześniejszy koniec okresu świątecznego, polska tradycja i serca wiernych pozostają przy żłobku aż do 2 lutego, czyli święta Ofiarowania Pańskiego, znanego powszechnie jako święto Matki Bożej Gromnicznej.

To właśnie ten dzień stanowi w polskiej kulturze ostateczną granicę, która domyka cykl bożonarodzeniowy. Dzięki temu nasze świętowanie jest jednym z najdłuższych i najbogatszych na całym kontynencie.

[ZT]60596[/ZT]

Tradycja a liturgia - subtelna różnica

Warto zauważyć, że istnieje różnica między oficjalnym kalendarzem liturgicznym a głęboko zakorzenionym zwyczajem. Zgodnie z zasadami Kościoła katolickiego, okres Bożego Narodzenia kończy się w niedzielę po Objawieniu Pańskim (w święto Chrztu Pańskiego).

Mimo to, polski Kościół od wieków pielęgnuje i akceptuje zwyczaj przedłużania tego czasu. To dlatego w naszych świątyniach i domach aż do początku lutego:

• rozbrzmiewają tradycyjne kolędy i pastorałki,
• stoją bogato zdobione choinki,
• można podziwiać bożonarodzeniowe szopki.

Zmiana charakteru pieśni

Co ciekawe, wraz z upływem stycznia, charakter śpiewanych kolęd ulega subtelnej zmianie. O ile tuż po Wigilii skupiamy się na samym fakcie narodzin Jezusa w stajence, o tyle pod koniec stycznia częściej sięgamy po utwory, które mają charakter błogosławieństwa. Wiąże się to z faktem, że okres ten powoli przygotowuje nas do Ofiarowania Pańskiego i "domyka" radosną wieść o przyjściu Zbawiciela na świat, kierując wzrok ku Jego dalszej misji.

[ZT]60707[/ZT]

Święto Ofiarowania Pańskiego: Pożegnanie ze żłóbkiem

2 lutego, w święto Matki Bożej Gromnicznej, Polacy tradycyjnie rozbierają choinki i chowają figurki z szopek. To moment refleksji nad minionym czasem radości i wejście w kolejny etap roku liturgicznego.

To niezwykłe przywiązanie do kolędowania świadczy o naszej ogromnej wrażliwości i potrzebie pielęgnowania wspólnoty. Polska tradycja sprawia, że zima, mimo mrozu i krótkich dni, staje się czasem pełnym światła, ciepła i śpiewu, który towarzyszy nam przez niemal czterdzieści dni.