Chrystus – droga prowadząca do życia wiecznego

Słowa Ewangelii według Świętego Jana:

Jezus powiedział do swoich uczniów:«Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę».

Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»

Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie».

::news{"type":"see-also","item":"70420"}

Komentarz do Ewangelii:

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych kieruje nasze myśli ku tajemnicy śmierci, przemijania i życia wiecznego. W tym dniu szczególnie pamiętamy o naszych bliskich, którzy odeszli z tego świata, polecamy ich Bożemu miłosierdziu i modlimy się o ich zbawienie. Ewangelia według św. Jana przynosi w tej sytuacji słowa Jezusa, które są źródłem chrześcijańskiej nadziei: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!”. Nie jest to obietnica, że człowiek wierzący nie będzie doświadczał bólu rozstania, ale zapewnienie, że śmierć nie ma ostatniego słowa.

Słowa Jezusa wypowiedziane zostają podczas Ostatniej Wieczerzy, w czasie mowy pożegnalnej skierowanej do uczniów. Apostołowie stoją wobec zapowiedzi odejścia Mistrza i nie rozumieją jeszcze w pełni tego, co ma się wydarzyć. Perspektywa rozstania budzi w nich niepokój i lęk. Jezus przygotowuje ich na swoją mękę i śmierć, ale jednocześnie odsłania przed nimi perspektywę nowego życia. Jego odejście nie oznacza porzucenia uczniów, lecz jest związane z przygotowaniem im miejsca w domu Ojca.

Obraz domu Ojca, w którym jest wiele mieszkań, wyraża prawdę o powszechnym zaproszeniu człowieka do życia wiecznego. Niebo nie jest jedynie odległą i nieokreśloną rzeczywistością, ale pełnią komunii z Bogiem, do której człowiek został stworzony. Jezus zapewnia uczniów, że w domu Ojca jest miejsce dla każdego, kto przyjmuje Jego zbawcze dzieło. Słowa te nabierają szczególnego znaczenia w dniu modlitwy za zmarłych. Przypominają, że celem ludzkiego życia nie jest ostatecznie grób, lecz spotkanie z Bogiem.

Tomasz, jeden z uczniów, wyraża wątpliwość: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”. Jego pytanie można uznać za głos każdego człowieka, który staje wobec tajemnicy śmierci i pragnie wiedzieć, co znajduje się poza granicą ziemskiego życia. Jezus odpowiada słowami, które stanowią centrum całego fragmentu: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem”. Nie wskazuje jedynie drogi prowadzącej do Ojca, ale utożsamia się z nią. To przez Niego człowiek otrzymuje dostęp do Boga, poznaje prawdę o swoim przeznaczeniu i otrzymuje życie, którego śmierć nie może zniszczyć.

Określenie Jezusa jako Drogi oznacza, że życie wieczne nie jest osiągnięciem ludzkich zasług, ale darem otrzymywanym przez wiarę i zjednoczenie z Chrystusem. On sam przeszedł przez śmierć i zmartwychwstał, otwierając człowiekowi drogę do Ojca. Jest Prawdą, ponieważ objawia, kim jest Bóg i jak wielka jest Jego miłość do człowieka. Jest Życiem, ponieważ daje udział w życiu samego Boga. Dlatego chrześcijańska nadzieja wobec śmierci nie opiera się na ludzkich przypuszczeniach, ale na osobie Jezusa i wydarzeniu Jego zmartwychwstania.

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych przypomina nam również o znaczeniu modlitwy za tych, którzy zakończyli ziemską pielgrzymkę. Kościół wierzy, że więź miłości nie zostaje przerwana przez śmierć. Wierni żyjący na ziemi mogą wspierać zmarłych modlitwą, ofiarą Mszy Świętej i dziełami miłosierdzia. Jest to wyraz wiary w świętych obcowanie oraz nadziei, że Boże miłosierdzie prowadzi człowieka do pełnego zjednoczenia z Nim.

Ewangelia zachęca nas także do refleksji nad własnym życiem. Jeżeli Chrystus jest Drogą, powinniśmy iść za Nim już teraz, podejmując codzienne decyzje w świetle Jego nauki. Jeżeli jest Prawdą, powinniśmy pozwolić, aby Jego słowo kształtowało nasze myślenie i postępowanie. Jeżeli jest Życiem, nie możemy ograniczać naszej nadziei wyłącznie do rzeczywistości doczesnej.

W dniu wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych wspominamy tych, których kochaliśmy i których obecności nam brakuje. Chrześcijańska pamięć o zmarłych nie jest jednak wyłącznie wspominaniem przeszłości. Jest modlitwą i nadzieją na ponowne spotkanie w domu Ojca. Słowa Jezusa: „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele” przypominają, że Bóg przygotował dla człowieka miejsce w swojej wieczności. Dlatego nawet pośród łez i bólu rozstania możemy powtarzać z ufnością: Chrystus jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem, a ci, którzy w Nim pokładają nadzieję, są powołani do udziału w Jego zmartwychwstaniu.