Pozyskać brata - komentarz do Ewangelii

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 18, 15 - 20):

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik.

Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».

Komentarz do Ewangelii:

Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi o jednej z najtrudniejszych rzeczy w życiu wspólnoty: jak reagować na zło, które pojawia się między ludźmi. Jego wskazanie jest bardzo konkretne: „Idź i upomnij go w cztery oczy”. Nie chodzi o osądzenie człowieka ani o udowodnienie własnej racji, ale o to, aby „pozyskać swego brata”. Chrystus pokazuje, że miłość nie może być obojętna wobec zła, ale również nie może zamienić się w potępienie drugiego człowieka. W chrześcijańskiej wspólnocie nie powinno być miejsca ani na obojętność wobec zła, ani na satysfakcję z czyjegoś upadku.

Jezus proponuje drogę, która wymaga odwagi, dyskrecji i cierpliwości. Najpierw jest rozmowa osobista, potem – jeśli nie przyniesie skutku – obecność jednego lub dwóch świadków, a dopiero później zwrócenie się do wspólnoty. Ta stopniowość ma ogromne znaczenie. Chroni człowieka przed pochopnym osądem, publicznym zawstydzeniem i niepotrzebnym rozgłosem. Zanim sprawa stanie się problemem całej wspólnoty, Jezus zachęca, aby spróbować rozwiązać ją w bezpośredniej rozmowie. To wymaga pokory, ponieważ znacznie łatwiej powiedzieć coś o człowieku niż powiedzieć coś jemu. Łatwiej również szukać poparcia dla własnej racji, niż stanąć przed drugim człowiekiem z gotowością słuchania.

Celem upomnienia jest „pozyskanie brata”, a nie zwycięstwo w sporze czy wykazanie czyjejś winy. Święty Paweł przypomina: „Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością” oraz „Miłość nie wyrządza zła bliźniemu”. Jeśli więc upominamy, powinniśmy czynić to nie po to, aby zranić, lecz aby pomóc człowiekowi powrócić na właściwą drogę.

Miłość nie oznacza obojętności wobec zła. Czasami milczenie może być brakiem miłości. Jeśli ktoś krzywdzi innych, niszczy swoje życie albo oddala się od Boga, warto – z roztropnością i szacunkiem – zareagować. Przypomina o tym pierwsze czytanie z Księgi Ezechiela: „Ciebie, o synu człowieczy, ustanowiłem stróżem domu Izraela”. Każdy z nas jest w pewnym sensie odpowiedzialny za ludzi, których Bóg stawia na naszej drodze.

Ewangelia przypomina również, że troska o dobro i prawdę jest zadaniem całej wspólnoty. Kościół nie jest wspólnotą ludzi doskonałych, lecz tych, którzy potrzebują nawrócenia, przebaczenia i wzajemnej pomocy. Potrzebujemy ludzi, którzy powiedzą nam prawdę z miłością, bez upokorzenia i pogardy, a także gotowości, by takie słowa przyjąć.

Jezus zapewnia: „Gdzie dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”. Jego obecność towarzyszy wspólnocie, która szuka prawdy, pojednania i dobra człowieka. Jest obecny także w trudnych rozmowach, w których ludzie próbują przebaczyć sobie, pokonać żale i odbudować zerwane więzi.

Dzisiejsza Ewangelia stawia przed nami pytania: Czy potrafię upomnieć człowieka z miłością? Czy umiem przyjąć upomnienie? Czy zamiast obmawiać, potrafię porozmawiać? Chrystus przypomina, że prawdziwa miłość widzi zło, reaguje, przebacza i szuka drogi do jedności. Najważniejsze pozostaje wezwanie: „pozyskać brata” – ocalić relację i pomóc człowiekowi odnaleźć drogę dobra.

Chrystus przypomina nam, że prawdziwa miłość nie jest ani ślepa, ani bezradna wobec zła. Jest miłością, która widzi, reaguje, upomina, przebacza i szuka drogi do jedności. Dlatego najważniejsze słowo dzisiejszej Ewangelii brzmi: „pozyskać brata”. Nie stracić go przez gniew, pogardę czy obojętność, ale zrobić wszystko, co jest możliwe, aby ocalić relację i pomóc człowiekowi odnaleźć drogę dobra. A kiedy podejmujemy tę trudną drogę razem z Chrystusem, możemy ufać Jego słowom: „tam jestem pośród nich”.