Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 16, 13 - 20):

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?».

A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».

Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Komentarz do Ewangelii:

Ewangelia prowadzi nas dzisiaj pod Cezareę Filipową, gdzie Jezus stawia uczniom pytanie: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?”. Padają różne odpowiedzi: za Jana Chrzciciela, Eliasza, Jeremiasza albo jednego z proroków. Jezus jednak nie zatrzymuje się na opinii tłumu. Kieruje pytanie bezpośrednio do swoich uczniów: „A wy za kogo Mnie uważacie?”.

To pytanie jest jednym z najważniejszych pytań całej Ewangelii. Jezus nie pyta jedynie o wiedzę na swój temat. Pyta o osobistą wiarę i relację. Można wiedzieć wiele o Jezusie, znać Ewangelię, uczestniczyć w liturgii, modlić się - a jednocześnie nie odpowiedzieć sobie na pytanie, kim On jest dla mnie.

Piotr odpowiada: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Nie jest to jedynie jego prywatna opinia. Jezus mówi, że tę prawdę objawił mu Ojciec. Wiara jest bowiem przede wszystkim darem Boga, który człowiek przyjmuje i na który odpowiada.

Piotr w tym momencie wyznaje wiarę nie tylko we własnym imieniu. Staje się przedstawicielem wspólnoty uczniów. Dlatego Jezus mówi do niego: „Ty jesteś Piotr, czyli Skała, i na tej Skale zbuduję mój Kościół”.

Obraz skały wskazuje na trwałość. Kościół nie opiera się wyłącznie na ludzkich zdolnościach, pomysłach czy strukturach. Jego fundamentem jest Chrystus, a Piotr i jego następcy otrzymują zadanie służenia jedności i wierze całego Kościoła.

Jezus powierza Piotrowi również „klucze królestwa niebieskiego”. Jest to obraz odpowiedzialności. Władza w Kościele nie ma być panowaniem nad ludźmi, ale służbą Chrystusowi i Jego ludowi. Piotr ma umacniać braci w wierze, strzec powierzonego mu skarbu Ewangelii i prowadzić ludzi do Chrystusa.

Warto jednak pamiętać, że ten sam Piotr, który dzisiaj tak pięknie wyznaje wiarę, wkrótce okaże się człowiekiem słabym i lękliwym. Jego wielkość nie polega więc na tym, że był doskonały. Polega na tym, że pozwolił Bogu działać przez swoją słabość.

To ważna nadzieja także dla nas. Bóg nie potrzebuje ludzi doskonałych. Potrzebuje ludzi, którzy potrafią Mu zaufać.

Dzisiejsza Ewangelia stawia więc również przed nami pytanie: „A ty za kogo uważasz Jezusa?”

Czy jest dla mnie tylko postacią z historii? Nauczycielem pięknych zasad? Kimś, do kogo zwracam się tylko wtedy, gdy potrzebuję pomocy? Czy naprawdę jest dla mnie Mesjaszem, Synem Boga żywego, moim Panem i Zbawicielem?

Od odpowiedzi na to pytanie zależy bardzo wiele. Jeśli Jezus jest naprawdę Panem mojego życia, wtedy Jego słowo zaczyna kształtować moje decyzje, relacje, sposób przebaczania, przeżywania cierpienia i patrzenia na drugiego człowieka.

Wiara nie może pozostać jedynie deklaracją. Musi stać się życiem.

Prośmy więc dzisiaj, abyśmy potrafili odpowiedzieć Jezusowi nie tylko słowami Piotra, ale całym naszym życiem: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. A kiedy przychodzą chwile słabości i zwątpienia, pamiętajmy, że Chrystus nie opuszcza swoich uczniów. On sam jest skałą, na której możemy oprzeć nasze życie.

Foto: www.magnific.com