Powołani do świętości - nadzieja, która prowadzi do nieba

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 5, 1 - 12a):

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».

Komentarz do Ewangelii:

Dzisiejsze święto Wszystkich Świętych ma dwojaki charakter. Czcimy wszystkich świętych w niebie i dziękujemy Bogu za to, że wybrał tak wielu ludzi „z każdego narodu, plemienia, ludu i języka” (por. Ap 7, 9). W niebie panuje wielka radość i możemy radować się razem ze wszystkimi, którzy osiągnęli już cel błogosławionej doskonałości w Bogu, cel, do którego wciąż dążymy!

W wielu miejscach popołudnie tego dnia upływa pod znakiem odwiedzin cmentarza i modlitwy za zmarłych. Kiedy dziś i jutro – we Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych – otaczamy modlitwą tych, którzy odeszli, wyrażamy naszą nieprzerwaną więź ze wszystkimi, którzy żyli pośród nas, których znaliśmy i kochaliśmy. Niech Bóg wybawi ich z czyśćca i przyjmie do swojego Królestwa Niebieskiego – oto istota naszej modlitwy wstawienniczej za zmarłych.

Świętość może pochodzić jedynie od Boga, Najdoskonalszego, po trzykroć Świętego. Możemy jednak wyznać, że przez chrzest święty zostaliśmy przyjęci do wspólnoty z Bogiem. Otrzymaliśmy udział w Jego boskim życiu; zostaliśmy uświęceni i w ten sposób odrodziliśmy się do życia z Bogiem. W tym sensie chrześcijanie są rzeczywiście „świętymi”, ponieważ zostają uświęceni przez obmycie chrztu w komunii Ducha Świętego.

Kiedy Apostoł Paweł nazywa chrześcijan „świętymi”, chce z jednej strony podkreślić ich wielką godność, jaka im przysługuje jako dzieciom Bożym. Z drugiej strony, ta wrodzona świętość oznacza również powołanie do życia w świętości. Ci, którzy zostali uświęceni Duchem Świętym i łaską Bożą, powinni żyć w sposób odpowiadający temu nowemu stanowi świętości! Niezbędne do tego jest praktykowanie miłości Boga i bliźniego, zgodnie z przykazaniem i poleceniem Chrystusa Pana.

Czy i my pewnego dnia będziemy wśród nich? Dzisiejsza Uroczystość jest świętem nadziei na zbawienie i odkupienie dla wszystkich, którzy przyjmują Bożą miłość. Bóg nie wyklucza nikogo ze zbawienia: Chrystus prawdziwie umarł na krzyżu za wszystkich ludzi i Bóg pragnie, aby wszyscy ludzie doszli do poznania prawdy i zostali zbawieni. Dlatego Kościół nie głosi pesymizmu co do zbawienia, ale – właściwie rozumiany – optymizm co do zbawienia, który pozwala nam mieć nadzieję dla wszystkich: dla naszej rodziny, krewnych i przyjaciół, dla tych, których znamy i tych, których nie znamy, a przede wszystkim dla nas samych! I odwrotnie, oczywiście, prawdą jest również to, że Bóg nikogo nie zmusza do wiecznego szczęścia. Człowiek może, z własnej winy, na zawsze utracić Bożą ofertę zbawienia.

Pytanie, przed którym stoimy, brzmi jednak: Jak stać się świętymi? Jak nasze życie może być tak udane, abyśmy zostali przyjęci przez Boga i mogli doświadczyć w niebie niezniszczalnej komunii miłości i życia z Nim i ze sobą nawzajem?

Zostaliśmy uświęceni i staliśmy się dziećmi Bożymi w sakramencie chrztu. W sakramencie pokuty łaska uświęcająca zostaje wzmocniona lub przywrócona tam, gdzie została utracona przez grzech śmiertelny. Przyjmijmy tę ofiarę łaski Bożej, abyśmy z czystym sercem mogli często przyjmować Jezusa Chrystusa w Komunii Świętej jako „Chleb Życia”!

Tak, Bóg pragnie nas udoskonalić w swojej miłości, abyśmy pewnego dnia mogli zostać zaliczeni do niezliczonej rzeszy w niebie. Niech Najświętsza Maryja Panna, nasi święci patronowie, wszyscy święci i święci aniołowie wstawiają się za nami przed tronem Bożym, aby to, co Boża miłość w nas zapoczątkowała, mogło się w nas kiedyś udoskonalić!