Coś w tym jest !!! Moja, blisko 3 letnia, córeczka była pogodnym i spokojnym dzieckiem, aż do czasu, gdy jedna z cioć podarowała jej komplet płyt DVD z Hello Kitty, po swojej córce, która wyrosła już z bajek. Po jakichś 2 dniach oglądania tego chłamu moje dziecko zaczęło mieć lęki i to do takiego stopnia, iż bolał ją brzuch i cały czas łapała się z srom, a ponadto cały ciągle chciała siedzieć na nocniku. Początkowo myśleliśmy z żoną, że złapała infekcję dróg moczowych i pojechaliśmy z córką do lekarza, ale okazało się, iż z pęcherzem jest wszystko u niej w porządku. Następnie zaczęliśmy się obwiniać z żoną, że to zapewne przez naszą ostatnią kłótnię nasza Mała doznała jakiejś blokady psychicznej i zafiksowała się na punkcie nocnika. Do niepokojących objawów doszło także i to, że bała się zasnąć i cały czas powtarzała - kiedy będzie dzień i kiedy wreszcie przyjdzie wiosna? Lęki się nasilały i ciągle przy tym płakała. Po paru dniach zauważyliśmy wreszcie, że ona obawia się właśnie postaci z Hello Kitty. Najdziwniejsze jest jednak w tym wszystkim to, że z jednej strony bała się oglądać te bajki, a z drugiej, cały czas żądała od nas, aby je, jej włączać, tak, jakby była w jakiejś demonicznej hipnozie, jakby była opętana lub uzależniona od nich. Całe szczęście, że z żoną dość szybko domyśliliśmy się związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy stanem psychicznym naszego dziecka, a tymi cholernymi filmami z HK. Wczoraj nie oglądała już tego (przepraszam za wyrażenie) g,,,,,,,a i zasnęła bez problemów, a o siedzeniu, bez potrzeby, na nocniku nawet nie wspomniała. W weekend jedziemy na wieś, do moich teściów i te szatańskie łajno skończy w piecu centralnego ogrzewania, czyli tam, gdzie jego miejsce. Wam Kochani radzę zrobić to samo, jeśli zależy Wam na Swoich małych Pociechach. Pozdrawiam gorąco – Piotr.