::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Prawdziwe więzi przetrwały pół wieku. Wyjątkowy zjazd Absolwentek Liceum Pielęgniarskiego

Czas płynie nieubłaganie, jednak istnieją relacje i wspomnienia, których nie jest w stanie zatrzeć nawet upływ pięćdziesięciu lat. W sobotę, 20 czerwca 2026 roku, mury naszej szkoły stały się świadkiem niezwykłego, głęboko poruszającego wydarzenia. Po pół wieku od ukończenia nauki i zdania egzaminów do szkolnych ław powróciły Absolwentki dawnego Liceum Pielęgniarskiego. Był to dzień zdominowany przez ogromne wzruszenie, serdeczne uściski i powroty do najpiękniejszych lat młodości.

Uroczystość rozpoczęła się od oficjalnego przywitania wyjątkowych gości. Szanowne Jubilatki podjęła Pani Wicedyrektor Renata Jargiełło-Wójcik. W swoim przemówieniu mocno akcentowała to, jak ważna dla tożsamości obecnej placówki jest wieloletnia tradycja oraz silne, międzyludzkie więzi, które – jak udowodniło sobotnie spotkanie – bez trudu opierają się próbie czasu.

::news{"type":"see-also","item":"56737"}

Łzy wzruszenia i powrót do dawnych klas

Najbardziej emocjonującym momentem zjazdu była ponowna możliwość spotkania się z pedagogami, którzy przed pięćdziesięcioma laty cierpliwie i z zaangażowaniem prowadzili młode adeptki sztuki medycznej przez meandry edukacji.

Szczególne poruszenie wśród zebranych wywołała obecność Pana Mariana Klechy – wieloletniego, ukochanego wychowawcy klasy, a także księdza, który w tamtych latach uczył Jubilatki religii. Wspólne wertowanie starych fotografii, odżywanie dawnych anegdot oraz wspomnienia ze szkolnych korytarzy wywoływały na twarzach zebranych na przemian radosny uśmiech oraz łzy głębokiego wzruszenia.

::news{"type":"see-also","item":"60911"}

Duma z życiowej misji zapisana w kronice

Po części oficjalnej i wspomnieniowej przyszedł czas na swobodne rozmowy przy kawie. Absolwentki, które przez dekady realizowały się w jednym z najtrudniejszych i najbardziej szanowanych zawodów świata, z dumą opowiadały o swoich ścieżkach kariery, życiu osobistym oraz doświadczeniach, jakie ukształtowały ich charaktery właśnie tutaj – w murach tej szkoły.

Niezwykle cennym i trwałym śladem tej wyjątkowej soboty stały się osobiste, pełne ciepła wpisy, które dawne uczennice pozostawiły na kartach kroniki szkolnej. Stanowią one piękne świadectwo dla obecnych i przyszłych pokoleń młodzieży.