22 stycznia 2023 roku, odbyły się ogólnopolskie obchody 149. rocznicy urodzin Wincentego Witosa. Na uroczystościach - zorganizowanych w  Wierzchosławicach, rodzinnej wsi Wincentego Witosa i objęta Patronatem Honorowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy - nie mogło zabraknąć przedstawicieli Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Różańcu. Wincenty Witos jest patronem te placówki.

Obchody rozpoczęły się od mszy świętej w intencji Ojczyzny i polskich rolników, następnie poczty sztandarowe i pozostali uczestnicy uroczystości przeszli na cmentarz, gdzie na grobie Wincentego Witosa złożono wieńce i kwiaty.

Dalsza część wydarzenia przeniosła się do Centrum Kultury Wsi Polskiej, tam wygłoszono prelekcje, a także uroczyście odznaczono zasłużonych rolników.

Wydarzenie jak co roku jest świetną okazją do przybliżenia życia i działalności Wincentego Witosa - jednego z Ojców Niepodległości, który trzykrotnie sprawował funkcję premiera Polski, będącego najbardziej wpływowym politykiem II Rzeczypospolitej Polskiej.

Świętowanie rocznicy urodzin naszego patrona to także kultywowanie patriotyzmu, tradycji i kultury wsi, dlatego corocznie chętnie bierzemy w niej udział.

Przypomnijmy, Wincenty Witos to polski polityk, działacz ruchu ludowego, trzykrotny premier Rzeczypospolitej Polskiej. Od 1895 w Stronnictwie Ludowym, w latach 1908 - 1914 poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego, od 12 kwietnia 1908 do 28 lipca 1931 wójt Wierzchosławic. Poseł do austriackiej Rady Państwa (1911 - 1918), członek Wydziału Finansowego Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych, od 1914 w PSL „Piast” (prezes ugrupowania od 26 czerwca 1916 roku do 1931 roku) i w Naczelnym Komitecie Narodowym, później w Lidze Narodowej (1917  - 1918), prezes Polskiej Komisji Likwidacyjnej. Od 1919 poseł na Sejm RP.

Trzykrotnie sprawował funkcję premiera (od 24 lipca 1920 do 13 września 1921, od 28 maja 1923 do 14 grudnia 1923 i od 10 maja 1926 do 14 maja 1926), jego rząd został obalony w wyniku przewrotu majowego. W latach 1929 - 1930 jeden z przywódców Centrolewu. W 1930 roku aresztowany przez władze sanacyjne, osadzony w twierdzy brzeskiej, oskarżony w tzw. procesie brzeskim o przygotowywanie zamachu stanu, skazany na 1,5 roku więzienia, udał się na emigrację do Czechosłowacji. Do kraju powrócił 31 marca 1939 po okupacji Czechosłowacji przez wojska niemieckie i utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw.

Po agresji III Rzeszy na Polskę internowany przez Niemców, odrzucił propozycję utworzenia rządu kolaboracyjnego. Po utworzeniu w czerwcu 1945 Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej powołany na wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Narodowej (nie podjął obowiązków), w 1945 prezes utworzonego przez Stronnictwo Ludowe „Roch” legalnego Polskiego Stronnictwa Ludowego (mikołajczykowskiego). Jeden z najważniejszych, a także najbardziej wyrazistych i wpływowych polityków II Rzeczypospolitej. Jeden z ojców niepodległej Polski.

Zmarł 31 października 1945 roku w Krakowie.