Relacja z EDK w parafii św. Bartłomieja w Goraju

Nocna próba wiary: Ekstremalna Droga Krzyżowa wyruszyła z Goraja

13 marca 2026 roku parafia pw. św. Bartłomieja Apostoła w Goraju stała się punktem startowym dla setek pątników. Ekstremalna Droga Krzyżowa (EDK) to nie jest zwykłe nabożeństwo – to nocna wędrówka w milczeniu, podczas której uczestnicy mierzą się z własną słabością, mrozem i zmęczeniem.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Nowość: Pętla dla wytrwałych

W tym roku organizatorzy przygotowali aż 13 zróżnicowanych tras. Tegoroczną nowością była trasa zielona – pętla o długości 39 km. Prowadzi ona z Goraja przez Bononię, Zastawie, Zagrody, Ładę i Malinie, kończąc się z powrotem w punkcie wyjścia. To idealna propozycja dla tych, którzy chcą zamknąć swoje rozważania w obrębie gorajskiej ziemi.

::news{"type":"see-also","item":"61910"}

Pełna lista tras EDK 2026 z Goraja

Pątnicy mieli do wyboru dystanse od 39 km do rekordowych 163 km:

• 39 km (Zielona): Goraj – Goraj (pętla);
• 44 km (Fioletowa – św. Bartłomieja): Goraj – Goraj;
• 45 km (Żółta – św. Andrzeja Boboli): Goraj – Kosobudy;
• 46 km (Pomarańczowa – św. Magdaleny): Goraj – Biłgoraj;
• 47 km (Czerwona – św. Katarzyny): Goraj – Szczebrzeszyn;
• 47 km (Srebrna – św. Michała): Goraj – Wysokie;
• 49 km (Czerwona): Goraj – Janów Lubelski;
• 55 km (Niebieska): Goraj – Lipa;
• 70 km (Różowa – św. Franciszka): Goraj – Stalowa Wola;
• 81 km (Zielona – św. Stanisława): Goraj – Krasnobród;
• 82 km (Fioletowa – św. Józefa): Goraj – Tomaszów Lubelski;
• 105 km (Biała – św. Bernarda): Goraj – Sandomierz;
• 163 km (Czarna – św. Maksymiliana): Goraj – Rytwiany.

Filozofia walki ze słabością

EDK narodziło się w 2009 roku z inicjatywy ks. Jacka Stryczka w Krakowie. Ideą wydarzenia nie jest wspólny przemarsz, lecz indywidualna praktyka religijna. Sztab EDK dostarcza rozważań na poszczególne stacje, jednak to pątnik decyduje o tempie i musi samodzielnie poradzić sobie z trudami drogi.

::news{"type":"see-also","item":"61934"}

„Wyzwanie, droga, zmaganie, spotkanie” – to schemat, który przyświeca każdemu kilometrowi. To czas, w którym nabożeństwo opuszcza mury kościoła, by stać się żywym doświadczeniem trudu, jaki poniósł Chrystus.

Warto pamiętać, że EDK nie jest zorganizowaną pielgrzymką z zabezpieczeniem medycznym czy logistycznym. To samotna droga, na której - paradoksalnie - najłatwiej o prawdziwe spotkanie z Bogiem i samym sobą.