Irena Potocka odeszła kilka miesięcy temu, zostawiając swój bezcenny wkład w  kulturze Ziemi Biłgorajskiej. Aktywnie współpracowała z Fundacją Kresy 2000, z BCK i wieloma innymi placówkami.

Pisała scenariusze, organizowała koncerty, przeglądy i konkursy w różnych dziedzinach twórczości. Reżyserowała liczne widowiska, kultywując zwyczaje dawnej wsi polskiej, przywołując stare pieśni ludowe i zapomnianą gwarę regionalną.

Prawie przez 30 lat pracowała w Urzędzie Gminy Biłgoraj, zatrudniona od 16 listopada 1978r., a 16 maja 1981 r. została dyrektorem Gminnego Ośrodka Kultury w Biłgoraju.

We wspomnieniach mamy jej obraz – pięknego człowieczeństwa. Była niezwykle ciepła, sympatyczna, pełna życzliwego uśmiechu. Bardzo utalentowana i dzielna.

 „Mimo choroby pracowała niemalże do ostatnich dni życia, jednocześnie kończąc studia. Zdążyła obronić pracę magisterską” – mówi Edyta Kowal, instruktor GOK.

Lata aktywnej pracy zawodowej Ireny Potockiej zaowocowały licznymi osiągnięciami. W dużej mierze z jej inicjatywy tworzyły się i rozwijały kolejne zespoły śpiewacze i obrzędowe gminy Biłgoraj, odnoszące sukcesy w skali regionu i kraju, niektóre występowały również za granicą.

9 listopada wszystkie te zespoły  wystąpiły „dla Ireny”. Wystawiono w BCK spektakl pt. „ Wszystkie nasze dzienne sprawy”, wg ostatniego scenariusza Potockiej.

Scenografię stanowiła kapliczka z figurą Świętego Antoniego, przy której rozgrywały się kolejne sceny przedstawienia, zagranego ze swadą i poczuciem humoru, którego autorce nie brakowało.

W spektaklu wystąpili: Zespół Śpiewaczy „Czeremcha” z Gromady ( sporą rolę odegrała Marianna Gęborys z tego zespołu ), Zespół Śpiewaczy Korczów-Okrągłe,  Zespół Śpiewaczy „Stok” z Hedwiżyna,  Zespół Śpiewaczy „Jarzębina” z Bukowej,  Zespół Śpiewaczy z Rudy Solskiej,  Zespół Śpiewaczy w Bidaczowa Starego.

W dalszej części programu pięknie tańczył Zespół Tańca Ludowego „Tanew” pod kierunkiem Anny Iskry. Można było również podziwiać taniec współczesny.

Z koncertem pieśni zaprezentował się Zespół Śpiewaczy ze Smólska.

Grała Orkiestra Dęta im. Czesława Nizio, wystąpili artyści z kapeli „Wygibusy”, a także Teatr Poezji i Piosenki BCK, oraz współpracujący z teatrem Darek Rubin.

Zofia Skakuj, przyjaciółka Potockiej przedstawiła wzruszającą, rymowaną  opowieść o Irenie, jako o przykładnej matce i żonie, znakomitej dyrektorce GOK i skromnej, życzliwej osobie, której los niestety nie dał szansy w walce z chorobą.

W trakcie widowiska, bezpośrednie odwoływanie się do Ireny, słowa pełne uznania dla jej zasług, zarazem pożegnalne -  zawierały teksty wielu wykonawców.

Z kilkoma pieśniami wystąpił Jarek Chojnacki, znakomity interpretator piosenki poetyckiej, którego Irena bardzo ceniła.

Na zakończenie wszyscy artyści zaśpiewali pieśń „Biłgorajska ty Ziemico”.

„Koncert jest hołdem dla nieodżałowanej koleżanki – Ireny Potockiej”- powiedziała Maryla Olejko-Rosłan.

Publiczność wzruszona do łez, oglądała widowisko w refleksyjnej zadumie. Zdjęcia Ireny pokazywane na telebimie  przypominały jej uśmiech, jej pracę kulturotwórczą w otoczeniu najczęściej artystów ludowych.

Krzyżuje się niebo

zapatrzyłam się w lipcowy dzień
kwiaty kraśniały w słońcu
barokowe liście winogron
pęczniały owocami
radosne apogeum lata
ogłosiły ptaki w drzewinie
wieczorem nadeszła wieść
że Jej już nie ma
a przecież uśmiechała się w maju
pełna najlepszych nadziei
teraz jest tam gdzie się niebo krzyżuje
anielskim chórom pisze scenariusze
z najlepszymi co wypełnili swój czas

łzy bliskich wypłakane
do kropli ostatniej
modlitwy wyszeptane
z rozstaniem trudno się pogodzić
a przecież śmierć
mamy wpisaną w życie
od chwili narodzin
dlaczego więc
tak bardzo boli pożegnanie

    Halina Ewa Olszewska 

(Wiersz poświęcony - pamięci Ireny Potockiej, lipiec 2008r.)