Słowa Ewangelii według Świętego Jana  (J 20, 1 - 9):
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono».
Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.
Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.

Komentarz do Ewangelii:
W każdą niedzielę wyznajemy, że wierzymy w Jezusa, który „ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał trzeciego dnia, jak oznajmia Pismo”.

To wyznanie nie jest po prostu „suchą formułą wiary”, która nie miałaby żadnego znaczenia dla naszego życia. Przeciwnie! Wiara w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest tak ważna dla Kościoła, że jest to po prostu bardzo istotnym elementem bycia chrześcijaninem, aby potwierdzić i wyznać prawdę o zmartwychwstaniu. Wielkanoc pozwala nam wspólnie celebrować i przeżywać radość z prawdziwego zmartwychwstania Pana. „Pan prawdziwie zmartwychwstał”. Wiara chrześcijańska trwa lub upada wraz z wyznaniem prawdy o zmartwychwstaniu Chrystusa.

Piotr i Jan pobiegli razem do grobu. Piotr jako pierwszy wszedł do grobu. Tam zobaczył lniane bandaże i chustę, w które zawinięte było ciało Jezusa. Nie widział samego Jezusa. Jan również przyszedł i przyjrzał się temu, co się stało. Grób był naprawdę pusty. Grobowi rabusie nie znaleźli czasu na złożenie lnianych tkanin tak dobrze, jak znaleźli dwaj uczniowie. Tak więc Jan doszedł do wniosku: musiało się wydarzyć coś wspaniałego! „Ujrzał i uwierzył” - mówi Ewangelia. Oczywiście nie widział jeszcze Zmartwychwstałego, a jego wiara nie była jeszcze wyraźną wiarą w zmartwychwstanie. Oczywiście zarówno Piotr i Jan uczynili pierwszy krok w tym kierunku.

Zobacz także: Chrystus Zmartwychwstał! - Wielka Sobota (FOTO)

Ale czy łatwo nam w to uwierzyć? Nawet apostołowie na początku mieli trudności, jak czytamy w Ewangeliach. Szok spowodowany śmiercią Jezusa w ich sercu był zbyt głęboki. Maria Magdalena była tą pierwszą, której ukazał się Zmartwychwstały Pan. Ale nawet dla niej na początku nie jest jasne, kto stoi przed nią. Myśli, że widzi ogrodnika. Musi usłyszeć bardzo osobiste słowa wypowiedziane przez Jezusa - „Mario”. Dopiero wtedy rozpoznaje Tego, Kto do niej mówi - Pana i Mistrza Jezusa Chrystusa.

Ale wiary paschalnej nie da się powstrzymać. Otwiera nowy grunt w kontaktach z apostołami i uczniami Jezusa, jedni rozumieją to szybciej, inni wolniej. Decydujące jest osobiste spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem, o Którym opowiadają innym. Jezus pokazuje im swoje przemienione ciało, apostołom wolno nawet Go dotykać. Tak, to naprawdę ten sam Jezus, Który umarł na krzyżu! On żyje!

Zobacz także: Tajemnica Krzyża czyli Wielki Piątek (FOTO)

Czy nie wydaje nam się czasem, że szukamy Boga i nie możemy Go znaleźć, mimo On ciągle czeka? Czy w naszym życiu nie ma także sytuacji, w których jesteśmy niejako ślepi i nie jesteśmy w stanie rozpoznać Pana, Który jest z nami? Dlaczego? Problem nie leży w Bogu, ale w niezdolności naszych serc do przyjęcia Jego Miłości. Jesteśmy zbyt zajęci sobą i obracamy się wokół siebie swoimi myślami, zmartwieniami i pragnieniami. Zapominamy o ukrytej i cichej obecności Boga.

Z pewnością możemy również założyć, że Jezus jako pierwszy ukazał się swojej matce Maryi. Nie mówi się o tym w Ewangeliach. Ta Kobieta, Która była tak blisko związana z cierpieniem Chrystusa, Która wierzyła, miała nadzieję i kochała jak nikt inny, prawdopodobnie jako pierwsza usłyszała o zmartwychwstaniu Jezusa.

Liczy się wiara i miłość. Nie powstrzymujmy Dobrej Nowiny o Zmartwychwstaniu, ale głośmy Ją naszym życiem i słowem, gdziekolwiek jesteśmy. Jesteśmy tymi, którzy wierzą, ale pewnego dnia ujrzymy Pana takim, jakim Jest, kiedy powróci w chwale.

/ks. Sławomir Korona/