Słowa Ewangelii według Świętego Marka (Mk 16, 1 - 7):
Po upływie szabatu Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa. Wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. A mówiły między sobą: «Kto nam odsunie kamień z wejścia do grobu?». Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień był już odsunięty, a był bardzo duży. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: «Nie bójcie się. Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli. A idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: „Podąża przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział”».

Komentarz do Ewangelii:
Wielu z nas usłyszało dzisiaj: „Tej właśnie nocy, Chrystus skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani. Nic by nam przecież nie przyszło z daru życia, gdybyśmy nie zostali odkupieni”. „Chrystus zmartwychwstał! On już nie umiera. Alleluja”! Oto nasza radosna odpowiedź na owo Orędzie o tej porze nocy. Tak, Pan prawdziwie zmartwychwstał i możemy być Jego świadkami. Życie zatriumfowało nad śmiercią, światło tej świętej nocy oświetla świat i trwa od dwóch tysięcy lat.

Kto z nas nie pragnie, by wszystko, co negatywne, zostało w naszym życiu przezwyciężone siłą dobra? Kto nie dąży z całego serca do prawdziwego szczęścia, dzięki któremu warto żyć? Oczywiście opinie co do tego, na czym polega to szczęście, są różne. Wielu go szuka, tylko nieliczni - jak się wydaje - naprawdę je znajdują. Nasze serce jest niespokojne, dopóki nie znajdzie spoczynku tam, gdzie są prawdziwe radości. -Nasze serce jest niespokojne, dopóki nie znajdzie w Tobie spoczynku - mówi Augustyn.

A zatem Wielkanoc to coś więcej niż zmiana pór roku. Było zimno i niegościnnie, w tym czasie przełamuje się wiosna i wszystko kwitnie jak nowe. Tak, natura jest z pewnością wspaniałym obrazem tego, co wydarzyło się w Panu. Ale tych naturalnych procesów nie należy mylić z wydarzeniem Zmartwychwstania jako takim: wierzymy, że to właśnie ten Jezus z Nazaretu , ukrzyżowany i naprawdę umarły, zmartwychwstał trzeciego dnia.

To pragnie uświadomić anioł każdemu z nas podobnie jak przerażonym kobietom. Szukasz Jezusa, ale nie możesz Go znaleźć tutaj, ponieważ zmartwychwstał! Nic dziwnego, że pojawia się przerażenie i strach. To, co ogłosił im anioł, jest niewiarygodne. Nie możesz w to uwierzyć? Zmartwychwstanie Jezusa przekracza wszelkie kategorie ludzkich myśli i doświadczeń. Dzieje się tutaj absolutnie nowe i bezprecedensowe rzeczy. Bóg niejako odwrócił bieg historii, nadając jej nowy kierunek. W przyszłości grzech i śmierć nie mają nic więcej do powiedzenia. Zbawiciel już zatriumfował!

Od tego czasu Orędzie Wielkanocne było wielokrotnie głoszone i przekazywane. Wielu ludzi oddało wiarę i osobiście doświadczyło mocy i obecności Zmartwychwstałego Pana w swoim życiu.

Jesteśmy zaproszeni do przyjęcia Jezusa Chrystusa do naszych serc. On jest Królem chwały. Żyje, a Jego Królestwo trwa wiecznie. Kiedy jesteśmy z Nim zjednoczeni w wierze i miłości, uczestniczymy w Jego zmartwychwstaniu. Nasze życie nabiera wówczas zupełnie nowej jakości: nie musimy się już niczego bać, ponieważ Syn Boży przez swoją śmierć i zmartwychwstanie zwyciężył wszelkie zło.

Ktokolwiek umarł z Chrystusem w chrzcie, powinien żyć z Nim jako nowa osoba. Nie jesteśmy już niewolnikami naszych namiętności i pragnień, ale Chrystus uczynił nas wolnymi. W wolności miłości czynimy to, co dobre i idziemy z Bogiem. Dlatego Paweł zachęca nas: „Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie”.

Wielkanoc rozpala na nowo światło nadziei w naszych sercach. Jak światło paschalnej świecy rozprasza ciemność nocy, tak niech światło Chrystusa rozbłyśnie w nas na nowo. Troski i kłopoty życia codziennego pozostaną, a mimo to otrzymujemy nowe spojrzenie na nasze życie od Chrystusa Zmartwychwstałego, Który uwalnia nas od lęku przed śmiercią i umożliwia nam życie w radosnym zaufaniu w Królestwie Bożym.

/ks. Sławomir Korona/