Zatrzymać się, zanim zatrzyma nas życie. W Biłgoraju rozmawiali o stresie i emocjach

„Dzień odpoczynku od zszarganych nerwów”. W Biłgoraju rozmawiali o stresie, emocjach i potrzebie zatrzymania się

Praca, obowiązki, rodzina, presja, telefony i media społecznościowe – współczesne życie często nie pozostawia wiele miejsca na zwyczajny odpoczynek. W Biłgoraju odbyło się pierwsze z dwóch spotkań w ramach warsztatu „Dzień odpoczynku od zszarganych nerwów”, zorganizowanego przez Stowarzyszenie Zrównoważonego Rozwoju i Przedsiębiorczości Społecznej. Uczestnicy rozmawiali o stresie, emocjach, relacjach i o tym, dlaczego czasami najważniejsze, co możemy zrobić, to po prostu się zatrzymać.

Warsztat odbył się 25 września 2026 roku. Było to bezpłatne, otwarte spotkanie, na które obowiązywały wcześniejsze zapisy. Poprowadziła je Agnieszka Woźniak, trenerka inteligencji emocjonalnej. Już sama nazwa warsztatu „Dzień odpoczynku od zszarganych nerwów” miała zachęcać do refleksji nad tym, w jakim tempie żyjemy i czy potrafimy znaleźć chwilę tylko dla siebie.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"15962"}

Zatrzymać się w codziennym biegu

- Postanowiliśmy się zatrzymać w biegu - mówiła podczas spotkania Katarzyna Lindart, prezes Stowarzyszenia Zrównoważonego Rozwoju i Przedsiębiorczości Społecznej w Biłgoraju. Jak podkreślała, współczesny człowiek jest bardzo mocno obciążony codziennością. Tempo życia sprawia, że coraz trudniej jest nie tylko odpoczywać, ale również rozumieć własne emocje i potrzeby.

- Każdy z nas jest mocno przebodźcowany w codzienności i powolutku przestajemy rozumieć nasze emocje - zauważała Katarzyna Lindart. Dlatego pomysłodawcy warsztatu chcieli stworzyć przestrzeń, w której można na chwilę zwolnić, porozmawiać i spojrzeć na własne życie z innej perspektywy.

Do poprowadzenia zajęć zaproszono Agnieszkę Woźniak, która podczas spotkania nie dawała gotowych, uniwersalnych recept. Zamiast tego zachęcała uczestników do poznawania samych siebie, swoich emocji i potrzeb. - Najpierw trzeba się zatrzymać, żeby wiedzieć, w którą stronę dalej pójść - podkreślała prezes SZRiPS.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

„Kiedyś była ławeczka przed domem”

Jednym z obrazów, do których podczas warsztatu odwoływała się Agnieszka Woźniak, była ławeczka przed domem. - Dzisiaj każdy pędzi. Jak sobie przypomnimy 30–40 lat temu, to przy każdym domu na wsi była taka ławeczka, na której ludzie siadali i rozmawiali. Dzisiaj tych ławeczek nie ma i nawet nie mamy czasu dla samego siebie, nie mówiąc o sąsiadach czy rodzinie - mówiła trenerka.

Jej zdaniem pierwszym krokiem do rzeczywistego zatrzymania jest uświadomienie sobie, że takiego zatrzymania potrzebujemy. Można bowiem zatrzymać się dopiero wtedy, gdy organizm sam nas do tego zmusi. Przemęczenie czy choroba mogą sprawić, że człowiek nie będzie już miał możliwości dalszego funkcjonowania na najwyższych obrotach. Ale takie zatrzymanie jest czymś zupełnie innym niż świadome powiedzenie sobie: potrzebuję odpoczynku, potrzebuję chwili dla siebie, muszę się zastanowić.

::news{"type":"see-also","item":"69017"}

Nie wszystko trzeba robić na maksymalnych obrotach

Podczas warsztatu sporo miejsca poświęcono również codziennym obowiązkom. Praca, dom, dodatkowe zajęcia, potrzeba dorabiania czy spełniania oczekiwań innych osób powodują, że wiele osób bierze na siebie więcej, niż jest w stanie udźwignąć. Agnieszka Woźniak zwracała uwagę, że często jesteśmy uczeni, iż trzeba sprostać oczekiwaniom innych, nawet kosztem własnych potrzeb.

- Czasami jest tak, że nie mamy poczucia wartości siebie samego, nie mamy poczucia swoich potrzeb - mówiła. Wtedy pojawia się frustracja.

Nie zawsze jednak jej prawdziwą przyczyną jest to, co na pierwszy rzut oka wydaje się oczywiste. Możemy być źli na pracę, choć tak naprawdę brakuje nam czasu dla rodziny. Możemy irytować się na bliskich, choć źródłem problemu jest przemęczenie. Możemy być rozdrażnieni, ponieważ od dawna nie mieliśmy czasu na odpoczynek. Dlatego trenerka zachęcała, aby w takich sytuacjach zadawać sobie kolejne pytania: Dlaczego się złoszczę? Czego tak naprawdę potrzebuję? Co jest przyczyną mojego napięcia? Takie zatrzymanie pozwala przejść od samej emocji do próby zrozumienia jej źródła.

::news{"type":"see-also","item":"68921"}

Frustracja często zaczyna się od niezaspokojonych potrzeb

Jednym z ważniejszych wątków spotkania było właśnie rozpoznawanie własnych potrzeb. Jak zauważała Agnieszka Woźniak, człowiek może być sfrustrowany nie dlatego, że nie lubi swojej pracy, ale dlatego, że nie ma czasu dla dzieci, przyjaciół, odpoczynku czy samego siebie.

Podobnie działa brak snu, odpoczynku czy czasu na regenerację. Przykładem może być urlop, który w praktyce wcale nie staje się odpoczynkiem. Zamiast regeneracji pojawia się remont, dodatkowa praca czy kolejne obowiązki. Organizm pozostaje więc w ciągłej gotowości, a potrzeba odpoczynku nadal pozostaje niezaspokojona.

- Bardzo ważne jest, żeby w ogóle nauczyć się te potrzeby nazywać, rozumieć - podkreślała trenerka.

::addons{"type":"alert"}

Media społecznościowe też mogą nas frustrować

W rozmowie pojawił się również temat mediów społecznościowych. Czasami wystarczy kilkanaście minut przeglądania Instagrama, aby zamiast odpoczynku pojawiła się frustracja. Widzimy zdjęcia cudzych wakacji, sukcesów, spotkań i atrakcji, podczas gdy sami możemy mieć poczucie, że coś nas omija.

To kolejny przykład sytuacji, w której warto się zatrzymać i zapytać: co właściwie sprawiło, że poczułem się źle? Nie zawsze odpowiedź jest oczywista.

::news{"type":"see-also","item":"68798"}

Warsztat miał również wymiar społeczny

Jak podkreślała Agnieszka Sobczak, wiceprezes SZRiPS, wszystkie projekty realizowane przez stowarzyszenie mają służyć również integracji społecznej i budowaniu relacji. - Obserwując otoczenie, to, w jakim tempie żyjemy, ile nas codziennie otacza, staramy się zrozumieć też drugiego człowieka - mówiła.

Stąd pomysł na warsztaty związane z inteligencją emocjonalną. Chodziło nie tylko o zdobycie wiedzy, ale również o spotkanie z innymi ludźmi, rozmowę i budowanie relacji. Zdaniem wiceprezes SZRiPS właśnie takie relacje mogą mieć ogromne znaczenie w codziennym życiu.

Przywołała również historię samego stowarzyszenia. Jak mówiła, około 18 lat temu jego członkowie poznali się podczas szkolenia. Z czasem powstały relacje, a następnie stowarzyszenie, które do dziś jest dla jego członków przestrzenią wzajemnego wsparcia.

::news{"type":"see-also","item":"68735"}

Dzieci uczą się od dorosłych

Podczas rozmowy nie zabrakło także tematu dzieci i młodzieży oraz wyzwań, jakie przed rodzicami stawiają dziś technologia, smartfony i media społecznościowe. Zdaniem Agnieszki Woźniak współczesne wychowanie jest pod tym względem wyjątkowo wymagające. Rodzice często sami nie mają pewności, ile czasu dziecko powinno spędzać przed ekranem, gdzie postawić granicę i jak rozsądnie korzystać z technologii.

Trenerka zwracała jednak uwagę na jeden szczególnie istotny element - modelowanie. Dzieci obserwują dorosłych. Widzą, czy rodzic po pracy sięga po książkę, wychodzi na spacer lub rower, czy też kolejne godziny spędza przed telefonem albo telewizorem.

- Dzieci się uczą skupiać na wartościowych rzeczach, patrząc na rodziców - podkreślała Agnieszka Woźniak. To oznacza, że rozmowa o zdrowych nawykach, odpoczynku i rozsądnym korzystaniu z technologii nie powinna dotyczyć wyłącznie dzieci. Wymaga również refleksji po stronie dorosłych.

::news{"type":"see-also","item":"69131"}

Czasami najważniejsze jest powiedzieć „stop”

Pierwsze spotkanie w ramach warsztatu „Dzień odpoczynku od zszarganych nerwów” było więc czymś więcej niż rozmową o stresie. Było próbą odpowiedzi na pytanie, jak odzyskać kontakt z samym sobą w świecie, który nieustannie zachęca nas do przyspieszania.

Zatrzymanie nie musi oznaczać rezygnacji z aktywności czy obowiązków. Może oznaczać świadome spojrzenie na swoje życie, rozpoznanie emocji, nazwanie potrzeb i zastanowienie się, czy obrany kierunek rzeczywiście nam służy.