Z myśli o bohaterach, z serca dla potrzebujących. Ćwierćwiecze historii biłgorajskiego DPS dla Kombatantów (FOTO, VIDEO)

Srebrny jubileusz Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w Biłgoraju

22 września 2026 roku Biłgoraj stał się miejscem wyjątkowych obchodów. Dom Pomocy Społecznej dla Kombatantów świętował Srebrny Jubileusz – 25-lecie istnienia i służby drugiemu człowiekowi. To wyjątkowe wydarzenie połączyło dziękczynną modlitwę, głębokie wspomnienia z początków budowania placówki oraz wzruszające podsumowanie ćwierćwiecza pracy na rzecz seniorów i osób potrzebujących opieki.

Biłgorajska placówka funkcjonuje od 12 grudnia 2001 roku jako jednostka organizacyjna Starostwa Powiatowego w Biłgoraju. Choć powstała z inicjatywy środowisk kombatanckich z myślą o bohaterach wojennych, przez lata rozwinęła swoją misję. Dziś zapewnia całodobowy, bezpieczny dom dla 80 mieszkańców - kobiet i mężczyzn w podeszłym wieku oraz osób przewlekle somatycznie chorych.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"15935"}

Modlitwa dziękczynna i troska o ducha

Jubileuszowe uroczystości rozpoczęła uroczysta Msza Święta, której przewodniczył Ordynariusz Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej, biskup Marian Rojek. Wyjątkowym akcentem było połączenie obchodów 25-lecia z odpustem domowej kaplicy, której patronuje święty Ojciec Pio.

Biskup Marian Rojek zwrócił uwagę na duchowy wymiar ludzkiego życia, szczególnie istotny w wieku dojrzałym: - Gdy chodzi o człowieka, nie ma kogoś złożonego z samej materii. Każdy obok ciała ma psychikę i ducha. W latach pogodnej starości, kiedy wypełniliśmy swoje zadania, strefa duchowa staje się niezwykle ważna. Ciało zaczyna niedomagać, wskazując na potrzebę wzmocnienia ducha, nadziei i ufności w to, co Pan Bóg przygotował dla nas w wieczności - mówił pasterz diecezji.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

W dziękczynieniu uczestniczyli również duszpasterze: kapelan placówki ks. Krzysztof Portka, dziekan ks. Witold Batycki, ks. Andrzej Traczykiewicz oraz ks. Roman Sawic. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m.in. poseł na Sejm RP Wiesław Różyński, wicestarosta powiatu biłgorajskiego Beata Strzałka, radni Rady Powiatu, dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie Emilia Okoń, przedstawiciele Urzędu Marszałkowskiego, instytucji pomocy społecznej, dyrektorzy placówek oświatowych oraz pracownicy i mieszkańcy Domu.

Od 12 mieszkańców do tętniącej życiem wspólnoty

Początki placówki sięgają 2001 roku, kiedy to nowo powstały Powiat Biłgorajski odpowiadał na potrzeby lokalnych stowarzyszeń kombatanckich.

- Rozpoczęliśmy działalność 12 grudnia 2001 roku. Przyjęliśmy wtedy pierwszych 12 mieszkańców, a kadra liczyła 12 osób. To była historia, która trwa do dziś. Dom zmienił też całe otoczenie osiedla Piaski, przywracając tę część miasta do aktywnego życia Biłgoraja - wspominał pierwszy dyrektor placówki, Krzysztof Żbikowski.

Podwaliny pod rozwój DPS-u kładł wówczas również obecny poseł Wiesław Różyński, pełniący w 2001 roku funkcję zastępcy dyrektora ds. technicznych: - Do dzisiaj pamiętam historię pierwszych mieszkańców i naszą pierwszą wspólną Wigilię. Chcieliśmy stworzyć im prawdziwie rodzinne warunki, by jesień życia była dla nich czasem radości. To miejsce od samego początku tworzyli wspaniali ludzie - podkreślał poseł Różyński.

Funkcję dyrektora po Krzysztofie Żbikowskim sprawowała Maria Piętak, a obecnie stery placówki trzyma Agnieszka Kiesz. - 25 lat to piękny, srebrny jubileusz. Na początku był to tylko budynek i adres. Przez ćwierć wieku budowaliśmy ten Dom sercem. Dziś mamy 79 mieszkańców i 54 pracowników, którzy oddają całe swoje serce, aby nasi podopieczni znaleźli tu swoje bezpieczne miejsce na ziemi - zaznacza dyrektor Agnieszka Kiesz.

Kompleksowa opieka i domowe ciepło

Biłgorajski DPS to nowoczesny, czteropiętrowy budynek w pełni dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Pozbawiony barier architektonicznych obiekt wyposażony jest w windy, podjazdy oraz systemy przyzywowe. Mieszkańcy mają do dyspozycji pokoje jedno-, dwu- i trzyosobowe z łazienkami i aneksami kuchennymi, a także sale telewizyjne i pomieszczenia socjalne na każdym piętrze.

Mieszkańcom zapewniono całodobową opiekę pielęgniarsko-opiekuńczą, regularne wizyty lekarza POZ oraz przewozy pojazdem placówki do poradni specjalistycznych. Posilki przygotowywane są z uwzględnieniem preferencji smakowych i indywidualnych diet, a chętni mogą korzystać z małej kuchni, by samodzielnie pichcić ulubione potrawy.

O zdrowie fizyczne dba wykwalifikowany zespół rehabilitantów, wykorzystujący sprzęt do kinezyterapii, fizykoterapii i hydroterapii. Równie bogata jest oferta terapeutyczna:

• Pracownie terapii zajęciowej rozwijają zdolności manualne i artystyczne,
• Sala muzykoterapii oferuje relaks przy nastrojowych dźwiękach,
• Domowa kapela i chór uświetniają spotkania integracyjne i biorą udział w przeglądach artystycznych,
• Ogród DPS daje możliwość pielęgnowania roślin i dbania o estetykę otoczenia.

Przystań pełna godności i miłości

Znaczenie placówki w systemie wsparcia społecznego akcentowała wicestarosta Beata Strzałka: - Ten dom powstał z pamięci o bohaterach, ale dziś jego rola ewoluowała. Służy mieszkańcom nie tylko naszego powiatu, ale i całego województwa lubelskiego. Zmieniają się podopieczni, ale wartość pozostaje jedna: ten Dom ma służyć człowiekowi – często choremu, samotnemu, po trudnych przejściach. To dla nich prawdziwa przystań, dająca poczucie sprawczości i poczucie, że są ważni.

Rolę łącznika między potrzebującymi a placówką pełni Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Biłgoraju. - Jesteśmy instytucją, która uczestniczy w procesie kierowania osób do domu pomocy społecznej. DPS zapewnia nie tylko usługi bytowe, ale też szeroki wachlarz wsparcia psychologicznego, kulturalnego i społecznego - wyjaśnia Emilia Okoń, dyrektor PCPR.

Dom Pomocy Społecznej dla Kombatantów w Biłgoraju pozostaje otwartą, tętniącą życiem wspólnotą. Mieszkańcy uczestniczą w imprezach integracyjnych, wyjeżdżają na wycieczki i przyjmują gości z innych placówek. Srebrny Jubileusz potężnie udowodnił, że jest to miejsce, w którym jesień życia nabiera ciepłych, pełnych godności barw.