Nieubłagany czas i brak funduszy. Co dalej ze Stowarzyszeniem Dzieci Zamojszczyzny w Biłgoraju?

Czas nieubłaganie ucieka, a wraz z nim fundusze. Czy biłgorajskie Stowarzyszenie Dzieci Zamojszczyzny przetrwa?

Powstałe na początku lat 90. XX wieku Stowarzyszenie Dzieci Zamojszczyzny Ziemi Biłgorajskiej znalazło się na dramatycznym zakręcie swojej ponad 30-letniej historii. Krajowa organizacja skupiająca osoby, które jako małe dzieci (w chwili aresztowania mające nie więcej niż 14 lat) padły ofiarą niemieckich wysiedleń, mierzy się z kryzysem finansowym oraz nieuchronnymi prawami biologii. Od aktywności członków, regulowania składek oraz wsparcia zewnętrznego zależy, czy stowarzyszenie zdoła kontynuować swoją misję.

Niezwykłe archiwum i pamięć o tragedii 30 tysięcy dzieci

Tragedia Dzieci Zamojszczyzny stanowi jeden z najmroczniejszych rozdziałów II wojny światowej na ziemiach polskich. W ramach realizowanego przez III Rzeszę rasistowskiego planu Generalplan Ost, Niemcy dążyli do stworzenia na Zamojszczyźnie czystej rasowo „przestrzeni życiowej”. Szacuje się, że z domów przymusowo wypędzono ponad 30 tysięcy dzieci, które następnie rozdzielano z rodzicami, deportowano do obozów, poddawano brutalnej germanizacji lub wyniszczającej pracy przymusowej.

Biłgorajskie stowarzyszenie, skupiające obecnie około 300 osób, pełni nieocenioną rolę opiekuna prawdy historycznej i wsparcia dla schorowanych seniorów. W swoich zasobach gromadzi unikalne w skali kraju zbiory:

• Osobiste świadectwa: Wywiady, spisywane po latach wspomnienia wojennych świadków i ofiar represji.
• Oryginalne dokumenty III Rzeszy: Książki pracy (Arbeitsbuch), karty pracy wydawane Polakom (Arbeitskarte), imienne przepustki oraz zaświadczenia.
• Archiwalia fotograficzne: Unikalne zdjęcia pochodzące z Muzeum Biłgorajskiego przedstawiające miasto i jego mieszkańców z okresu okupacji.

Zaległości w opłatach składek

Dziś przyszłość stowarzyszenia stoi pod znakiem zapytania. Sytuacja finansowa organizacji jest zła. Mniej niż połowa zrzeszonych członków opłaca obowiązkowe składki, a zaległości w niektórych przypadkach sięgają dwóch, a nawet trzech lat.

Problemem staje się także wiek członków. Wielu z nich odchodzi na wieczną wartę, o czym władze stowarzyszenia ze względu na brak kontaktu nie zawsze dowiadują się na czas. Sama wysyłka tradycyjnych listów i ponagleń przekracza obecnie skromne możliwości budżetowe organizacji.

Robimy co możemy

- Rozważaliśmy wysyłanie do naszych członków listów, ale obecnie jest to poza naszymi możliwościami finansowymi, dlatego apelujemy do wszystkich członków o systematyczne wpłacanie składek i regulowanie zaległości. Zdarza się, że zaległości w opłacaniu składek obejmują okres 2–3 lat. Wiemy, że czasy są trudne, a koszty życia coraz większe, jednak bez składek organizacja się nie utrzyma. Stąd nasz gorący apel - podkreślają przedstawiciele Zarządu Stowarzyszenia Dzieci Zamojszczyzny Ziemi Biłgorajskiej.

Bez natychmiastowej mobilizacji samych członków, jak i zaangażowania lokalnych samorządów czy młodego pokolenia wolontariuszy, istnienie stowarzyszenia i bezpieczeństwo gromadzonych przez dekady zbiorów historycznych znajdzie się w poważnym niebezpieczeństwie.