Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mk 10, 46 - 52):

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».

::news{"type":"see-also","item":"47647"}

Komentarz do Ewangelii:

Dzisiejsza Uroczystość Wszystkich Świętych jest w pewnym sensie świętem całego Kościoła. Bo rzadko kiedy uświadamiamy sobie w tak imponujący sposób, jak bardzo Bóg zaprasza wszystkich ludzi do wspólnoty miłości i życia wiecznego. Bóg pragnie, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy (por. 1 Tm 2, 4). Inaczej mówiąc: wszyscy ludzie powołani są do świętości!

Życie człowieka nie kończy się w nicości, śmierć nie jest końcem życia, ale bramą do niebiańskiej doskonałości. Nie jest winą Boga, jeśli ktoś z własnej winy nie osiągnie szczęścia wiecznego. Do nas wszystkich należy sprawdzenie się w tym życiu i wybieranie dobra raz po raz!

Wielką pociechą jest dla nas to, że wiemy o wielu osobach, które poprzedziły nas w wierze. Doświadczyli orędzia Chrystusa jako pomocy w swoim życiu i czerpali z niego siłę. Nieskończenie więcej dobrego wydarzyło się przez tych, którzy przyjęli prawdę Chrystusową i próbowali nią żyć, niż przez tych, którzy zamknęli swoje serca na niewiarę i nienawiść i poszli złymi drogami.

Skupiamy się na tych ludziach, którzy już nareszcie są z Bogiem i mogą oglądać Jego chwałę. Nazywa się ich „ Kościołem Triumfującym ”. Ostatecznie nie jest to ich zwycięstwo, ale zwycięstwo łaski Chrystusowej, która wypłynęła na świętość ich życia i śmierci, aby na zawsze zostali pobłogosławieni w życiu wiecznym z Bogiem i we wspólnocie wszystkich zbawionych .

W Ewangelii Wszystkich Świętych przedstawiono Błogosławieństwa Jezusa z Kazania na Górze. Już jego wprowadzenie wskazuje, że chodzi o prawdziwe i rzeczywiste szczęście ludzi: „Błogosławieni ci…”, lub bardziej konkretnie „O jakże szczęśliwi ci…”. Słowo „błogosławieni” niemal zniknęło z języka potocznego; choć wiemy, co to oznacza. Reprezentuje szczęście w jego najczystszej i najbardziej nieskażonej formie. Nie chodzi tu o powierzchowną radość i entuzjazm, które zanikają i które czasami mogą nawet zakryć głęboki smutek i beznadzieję serca, ale raczej radość, która pozostaje i nie może być nam odebrana. Jako chrześcijanie możemy powiedzieć: chodzi o radość, tak, szczęście, które ostatecznie może nam dać tylko Bóg. Chodzi o radość „wszystkich świętych”, czyli tych, którzy już stali się doskonałymi we wspólnocie z Bogiem w niebie, ponieważ wytrwali na ziemi w wierze i nadziei na miłość i umarli w pokoju z Bogiem.

W Błogosławieństwach Jezus wskazuje nam drogę do najgłębszego spełnienia serca, za którym wszyscy tęsknimy; do szczęścia, które naprawdę zasługuje na tę nazwę. Jest to wymagająca ścieżka, „wysoko umieszczona poprzeczka”, która wymaga wiele wysiłku i w żadnym wypadku nie powinna być podejmowana z egoizmem, ale jedynie w duchu pełnego miłości oddania. Jest to „wąska droga”, o której mówi nasz Pan w innym miejscu Ewangelii, a którą podąża niewielu; w przeciwieństwie do „szerokiej ścieżki”, która prowadzi do zagłady. A jednak jest to wspaniała droga: ścieżka warta wysiłku! Gdy ją wybieramy, odczuwamy piękno miejsca docelowego i inspiruje nas nadzieja chwały. Niebo jest pełne świętych. Ich liczba jest niezliczona. Pewnego dnia, Drogi Czytelniku i ja piszący te niezgrabne zdania, wszyscy powinniśmy należeć do tej społeczności. Każdy z nich miał w życiu szczególną misję, którą wypełnił z miłością. Świętość oznacza doskonałość w miłości. Wieczną formę pełni człowieczeństwa można znaleźć jedynie w chwale Bożej .

Miejmy więc odwagę! Wierzmy w wierną obietnicę Boga, Który chce nam dać Królestwo Niebieskie. Przyjmijmy Dobrą Nowinę, która inspiruje nas każdego dnia. Bo „dziś” jest dniem łaski, w którym dociera do nas Boże wezwanie, na które mamy odpowiedzieć zaangażowaniem całego życia. Niech Królowa wszystkich świętych, Najświętsza Maryja Panna, pomoże nam swoim wstawiennictwem, abyśmy i my osiągnęli wieczny i błogosławiony cel naszego życia!

::addons{"type":"facebook-encouragement"}