Stan wojenny obowiązywał w Polsce w latach 1981 - 1983. Wprowadzony został 13 grudnia 1981 roku, niezgodnie z Konstytucją PRL. Został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiono go 22 lipca 1983 roku. W trakcie jego trwania internowano łącznie ponad 10 tys. działaczy związanych z „Solidarnością”, a życie straciło około 40 osób, w tym 9 górników z kopalni „Wujek” podczas pacyfikacji strajku. Wśród ofiar kopalni "Wujek" był pochodzący z Tarnogrodu, Józef Krzysztof Giza. Stan wojenny wprowadzono na mocy podjętej niejednomyślnie uchwały Rady Państwa z dnia 12 grudnia 1981 roku, na wniosek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego – tymczasowego, niekonstytucyjnego organu władzy, a faktycznie nadrzędnego wobec konstytucyjnych władz państwowych. Został on poparty przez Sejm PRL uchwałą z dnia 25 stycznia 1982 roku.

Te tragiczne w skutkach wydarzenia z polskiej historii i jego ofiary uczczono w Biłgoraju. W obecności pocztów sztandarowych, przedstawicieli sejmu, władz samorządowych i organizacji społecznych oraz przedstawicieli instytucji i szkół, sprawowana była Msza święta, której przewodniczył ks. dziekan Witold Batycki. Okolicznościową homilię wygłosił ks. Andrzej Chilewicz. W kazaniu podkreślał: -Dziś modlimy się za tych, którzy nie godzili się z komunistycznym zniewoleniem narodu, za tych którzy chcieli Polski suwerennej, wolnej, szanującej prawa człowieka. Modlimy się za tych, którzy byli głosem sprzeciwu wobec władzy komunistycznej, którzy umieli powiedzieć dość i tym samym stali się ofiarami zbrodniczego systemu. Kilkadziesiąt osób poniosło śmierć, tysiące osób było internowanych, kolejne tysiące represjonowane. Wprowadzono godzinę policyjną i zakaz przemieszczania się bez odpowiedniego pozwolenia. Próbowano stłumić - po raz kolejny - niepodległościowe dążenia Polaków. Ale tego stłumić się nie dało, a ofiary stanu wojennego stały się milowym kamieniem w przemianach ustrojowych w naszej Ojczyźnie. Dziś - mając świadomość, że o wolność walczyć trzeba każdego dnia - żyjemy w kraju suwerennym - podkreślał.

Okolicznikowy montaż słowno - muzyczny przygotowała młodzież z Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w Biłgoraju. Uczniowie "Elektryka" przybliżyli uczestnikom uroczystości historię ruchów i strajków, które doprowadziły do powstania "Solidarności" i przemian końca lat 80. XX wieku, które były początkiem upadku ZSRR. -Dziś gromadzimy się na uroczystościach by wyrazić wdzięczną pamięć wszystkim tym, którzy stawiali opór komunistycznemu zniewoleniu narodu polskiego. Oddajemy hołd znanym i nieznanym ofiarom stanu wojennego, osobom internowanym z terenu powiatu biłgorajskiego i tym, których dotknęły represje. Swa obecnością mówiły: pamiętamy i dziękujemy, to dzięki wam Polska jest wolna. Ale jesteśmy tu także po to, by dać świadectwo młodemu pokoleniu, by przekazać im historię. To lekcja dla nas wszystkich, by te tragiczne wydarzenia z najnowszej historii naszej Ojczyzny, nigdy się nie powtórzyły - mówi starosta biłgorajski, Andrzej Szarlip.

Internowania i represje w samym Biłgoraju dotknęły wielu rodzin. Byli to głównie działacze "Solidarności", angażujący się w działalność antykomunistyczną i wolne związki zawodowe w dużych biłgorajskich zakładach pracy, jak np. "Mewa". W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku, internowano m. in. Grażynę Skrok i Zbigniewa Borowego, członków władz "Solidarności" w biłgorajskiej "Mewie". -Pukanie rozległo się o gonie 2 w nocy. Ja nie spałem, zapytałem kto to. Odezwał się głos kobiety: proszę otworzyć mam pilną sprawę. Nic nie zapowiadało, że władze tak rozprawią się z członkami "Solidarności". Otworzyłem natychmiast drzwi zostały popchnięte, do środka weszły trzy osoby, jedna z nich miała długą broń, zapytali o żonę, która już spała, kazali ją zbudzić. W domu cały czas towarzyszyła mojej małżonce policjantka. Kazali jej się ubrać i jak dowiedziałem się później, wywieźli ją do aresztu śledczego w Nisku. tam spędziła święta, zwolniono ją 31 grudnia 1981 roku. To był bardzo smutny i dramatyczny czas dla całej naszej rodziny - wspomina Jan Skrok.

/bilgoraj.com.pl/