• W dniu 21 czerwca w Domu Służebnym Polskiej Sztuce Słowa Muzyki i Obrazu w Nadrzeczu odbyła się wyjątkowa uroczystość - Świętojańska Noc Kupały, znana również jako „Cuda - Wianki w Nadrzeczu”.

• To wydarzenie było nie tylko okazją do świętowania najdłuższego dnia w roku, ale także ważnym krokiem w pielęgnowaniu i przekazywaniu staropolskich tradycji młodemu pokoleniu.

Organizatorem wydarzenia była lokalna społeczność oraz Uniwersytet Trzeciego Wieku w Biłgoraju, a głównym celem - jak podkreślała Danuta Idzik, prezes UTW - było ukazanie młodym ludziom korzeni ich kultury oraz zachęcenie do kultywowania dawnych obyczajów. - Chcemy, aby te piękne staropolskie tradycje nie zniknęły, aby były przekazywane z pokolenia na pokolenie, bo one stanowią fundament naszej tożsamości - mówiła prezes.

[FOTORELACJANOWA]13386[/FOTORELACJANOWA]

Inicjatywa realizowana była w ramach projektu z Funduszu Lokalnej Ziemi Biłgorajskiej, co podkreślało jej lokalny charakter i zaangażowanie społeczności. Warto dodać, że obchody tej starożytnej nocy miały swoje korzenie na wsiach, gdzie od wieków ludzie wspólnie świętowali nadejście lata, a ich tradycje sięgają czasów staropolskich i literatury, na przykład pieśni Jana Kochanowskiego o Sobótce.

Podczas uroczystości uczestnicy mieli okazję wysłuchać prelekcji na temat ziołolecznictwa, które od wieków odgrywało ważną rolę w kulturze ludowej. Nie zabrakło także widowiska teatralnego „Świętojańska Noc Kupały”, przygotowanego przez biłgorajskich seniorów, oraz koncertu muzyki folkowej, który wprowadził wszystkich w radosny, ludowy klimat.

W ramach wydarzenia zaprezentowano także wystawę malarstwa oraz sztuki ludowej, ukazującą świątki, diabły i anioły – symbole związane z dawnymi obrzędami i wierzeniami. Dodatkowo dla gości przygotowano degustację staropolskich potraw, które przypomniały smaki dawnych czasów i podkreśliły regionalny charakter festynu.

Świętojańska Noc Kupały w Nadrzeczu okazała się nie tylko świetną zabawą, ale również ważnym wydarzeniem edukacyjnym i kulturalnym. Podkreśliła potrzebę pielęgnowania tradycji i przypomnienia o dawnych zwyczajach, które mimo upływu lat wciąż mają swoją wartość i mogą inspirować kolejne pokolenia do poznawania własnej historii i tożsamości.