Wieczór 13 czerwca 2023 roku należał do Władysława Dubaja - wieloletniego Prezesa Tarnogrodzkiego Towarzystwa Regionalnego, dyrektora Tarnogrodzkiego Ośrodka Kultury, a przede wszystkim ikony kultury w naszym mieście.

Spotkanie zorganizowało towarzystwo regionalne. Na ostatnim walnym zebraniu Władysław Dubaj zrzekł się prezesury i członkowie chcieli w sposób godny podziękować mu za wiele lat społecznej pracy.

Przybyli mieszkańcy gminy, dawni i obecni współpracownicy, rodzina, przyjaciele ze Zwierzyńca, Lublina, Zamościa, Przemyśla, Przeworska. Niektórzy nie mogli być obecni, ale wysłali do Pana Władysława listy i życzenia, które zostały odczytane w trakcie imprezy.

[FOTORELACJA]9284[/FOTORELACJA]

Na początku obecna prezes TTR Anna Kuziak podziękowała za wiele lat pracy, za rozsławienie Tarnogrodu w Polsce i na świecie, za wszystko, co zrobił dla naszego miasta. Oprócz kwiatów wręczona mu została statuetka Honorowego Prezesa Tarnogrodzkiego Towarzystwa Regionalnego, ponieważ zakończony etap prezesury nie oznacza bynajmniej zakończenia przez Pana Władysława pracy na rzecz naszego miasta. Podziękowania i statuetkę Honorowego Księgowego Tarnogrodzkiego Towarzystwa Regionalnego otrzymał wieloletni księgowy TTR-u Czesław Smolak.

Po podziękowaniach towarzystwa przyszedł czas na przemowy gości. Głos zabrał Burmistrz Tarnogrodu Paweł Dec, wraz z małżonką wręczył bukiet kwiatów, następnie kilka ciepłych słów powiedzieli członkowie grupy baletowej, którą pan Władysław prowadził w Tarnogrodzie przed kilkudziestu laty, zaproszeni goście, delegacje i wszyscy chętni. Było bardzo wzruszająco i podniośle.

Po części oficjalnej organizatorzy zaprosili do foyer na poczęstunek, aby dać gościom czas na rozmowy i zapoznanie się z bogatą historią życia pana Dubaja przedstawioną na tablicach oraz z wystawą pamiątek.

[ZT]34408[/ZT]

Właściwą część benefisu poprowadziła Oliwia Olejnicka - najmłodsza członkini Tarnogrodzkiego Towarzystwa Regionalnego i pomysłodawczyni cyklu Wieczory z historią. Pan Władysław opowiadał o swoim arcyciekawym życiu. O swoim pobycie w Lublinie, o pierwszej fascynacji tańcem, baletem, o swojej artystycznej edukacji, o służbie wojskowej.

O Garnizonowym Klubie Oficerskim i w Izbie Chorych. O pracy w szpitalu psychiatrycznym i Polskim Związku Głuchych w Lublinie. O okolicznościach znalezienia się w Parczewie. Najwięcej czasu, oczywiście, zajęły opowieści o czasach tarnogrodzkich. W naszym mieście pan Dubaj działał od 1964 roku. Opowiadał o wielu imprezach i wydarzeniach, o 400-leciu Tarnogrodu, jak do tego doszło, że Tarnogród właśnie jest gospodarzem ogólnopolskich sejmików, stolicą wiejskich teatrów, o sławnych ludziach, których spotkał na swojej zawodowej drodze. O odznaczeniach i nagrodach, o związkach z Zamościem.

Życie Pana Dubaja obfitowało w ciekawe wydarzenia i niezwykłe sytuacje. Pan Władysław chętnie się nimi dzielił z zebranymi, niejednokrotnie wywołując salwy śmiechu. Życie Władysława Dubaja to wspaniały materiał na książkę.