Tradycja przygotowywania Grobu Pańskiego w kościele nawiązuje do grobu jerozolimskiego, w którym po śmierci na krzyżu złożono ciało Jezusa. tak opisuje to św. Jan Ewangelista: -Gdy Jezus skosztował, rzekł:Wykonało się. Po tych słowach opuścił głowę i skonał. Ponieważ był to dzień poprzedzający szabat i wielkie święto, żydowscy przywódcy nie chcieli zostawić martwych ciał na krzyżach do następnego dnia. Poprosili więc Piłata, aby połamano skazańcom nogi, przyspieszając ich śmierć, i usunięto ciała. Przyszli więc żołnierze i połamali nogi najpierw jednemu skazańcowi ukrzyżowanemu z Jezusem, potem drugiemu. Gdy podeszli do Jezusa, zobaczyli, że już umarł. Nie łamali Mu więc nóg. Jeden z żołnierzy przebił jednak włócznią Jego bok, z którego wypłynęła krew i woda. Wiemy, że tak było, ponieważ potwierdził to naoczny świadek, a jego opis jest zgodny z prawdą. On wie, że przekazuje prawdę, abyście i wy uwierzyli. Stało się tak, aby spełniły się słowa Pisma: „Kości Jego nie zostaną połamane”. A także: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili”. Po tym wszystkim niejaki Józef z Arymatei poprosił Piłata o zgodę na zabranie ciała Jezusa. Józef był Jego uczniem, jednak ukrywał się przed przywódcami, ponieważ się ich bał. Przybył tam również Nikodem - ten, który kiedyś odwiedził Jezusa nocą i przyniósł z sobą około trzydziestu kilogramów mieszaniny mirry i aloesu. Zabrali więc ciało Jezusa i - zgodnie z żydowskim zwyczajem pogrzebowym - obwiązali je lnianymi płótnami oraz obsypali balsamem. Niedaleko miejsca ukrzyżowania, w ogrodzie, znajdował się nowy, nieużywany dotąd grobowiec. Złożyli w nim więc ciało Jezusa, bo spieszyli się, aby zdążyć przed nastaniem szabatu.

Boży Grób, w liturgii katolickiej to miejsce, gdzie wystawia się Najświętszy Sakrament na zakończenie liturgii w Wielki Piątek. Symbolizuje ono Grób Chrystusa. Zwyczaj ten pochodzi z Palestyny, w Polsce począwszy od XVI wieku w centrum umieszcza się figurę zmarłego Jezusa oraz monstrancję z Najświętszym Sakramentem okrytą przezroczystym welonem, na pamiątkę całunu, w który owinięto Jezusa w grobie. Tradycję Grobu Pańskiego w Polsce spopularyzowali Bożogrobcy. Adoracja przy Grobie Pańskim odbywa się aż do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej, a następnie przez całą noc do rezurekcji.

Jednak czas od Wigilii Paschalnej do rezurekcji jest czasem radosnego adorowania Chrystusa Zmartwychwstałego. Wówczas także zdejmuje się z monstrancji, w której umieszczony jest Najświętszy Sakrament welon. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Mszale Rzymskim w kaplicy adoracji zwanej Grobem Pańskim powinien być ołtarz, choćby przenośny, i tabernakulum do przechowywania puszek z Najświętszym Sakramentem. Monstrancję wystawia się na ołtarzu lub na tronie, który powinien być umieszczony blisko ołtarza. Ten sam tekst nakazuje, aby wszystkie elementy dekoracyjne i światła kierowały uwagę wiernych na Najświętszy Sakrament, który jest Pamiątką Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa, a nie na figurę Chrystusa leżącego w grobie.

Z kolei Ciemnica to w chrześcijaństwie tymczasowa kaplica do przechowywania Najświętszego Sakramentu w czasie Triduum Paschalnego, od zakończenia Mszy świętej Wieczerzy Pańskiej do czasu komunii, Liturgii Wielkiego Piątku. Upamiętnia uwięzienie Chrystusa przed śmiercią: -Wówczas kohorta oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa, związali Go i zaprowadzili najpierw do Annasza. Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd arcykapłański. Właśnie Kajfasz poradził Żydom, że warto, aby jeden człowiek zginął za naród (J 18, 12 - 14).

/bilgoraj.com.pl/
Foto: bilgoraj.com.pl; parafie