Słowa Ewangelii wg. świętego Jana (J 18, 1 - 19, 42) - fragment:
Droga krzyżowa i ukrzyżowanie
Zabrali zatem Jezusa. A On sam, dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazarejczyk, Król żydowski. Napis ten czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: T. Nie pisz: Król żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem żydowskim. E. Odparł Piłat: I. Com napisał, napisałem.
Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza jedna część; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: T. Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty moje, a o moją suknię rzucili losy. To właśnie uczynili żołnierze.

Testament dany z krzyża
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Śmierć Jezusa
Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: Pragnę. Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Dokonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Wielki Piątek
W Wielki Piątek, Kościół w sposób szczególny nawiązuje do Ewangelii św. Jana. Jan Ewangelista, w swym przekazie wskazuje, że Jezus umiera na krzyżu około godziny 15 naszego czasu, wtedy kiedy w świątyni ofiarowane są baranki paschalne, jako ofiara przebłagalna dla Boga. Z tym zestawiona jest śmierć Chrystusa, który stał się nowym Barankiem Paschalnym, ofiarowany Bogu Ojcu za nasze grzechy.

Liturgii Wielkiego Piątku (w Wielki Piątek Kościół nie sprawuje Mszy świętej), rozpoczyna się od procesyjnego wejścia kapłanów i liturgicznej służby ołtarza, po czym przed prezbiterium, na posadzce, kapłan prowadzący liturgię pada krzyżem i modli się. Następnie następuje Liturgia Słowa, podczas której czytana jest pasja wg. św. Jana Ewangelisty z podziałem na głosy.

Ważnym elementem Liturgii Wielkiego Piątku jest adoracja krzyża. Warto pamiętać, że adoracja krzyża sięga IV wieku po Chrystusie, czasów św. Heleny. Gdy przybywa ona do Jerozolimy by szukać miejsc świętych, odnajduje Grób Pański, odnajduje Golgotę, i w jednej z cystern odnajduje Krzyż Pański. W tej cysternie jest wiele krzyży, wiele ich elementów, by poznać ten właściwy, na którym skonał Zbawiciel, pozwalają by dotknął je czlowiek nieuleczalnie chory, przy jednym z krzyży zostaje on cudownie uzdrowiony. Zabierają ten krzyż i wówczas zaczyna się adoracja krzyża przez wiernych. W tej adoracji krzyża, uczestnicy Liturgii klękają także przed tym co się wydarzyło na Golgocie, przed ofiarowaniem się Jezusa Chrystusa i przed chrystusową Męką.

Liturgię Wielkiego Piątku - obok Liturgii Słowa i adoracji krzyża - dopełnia modlitwa powszechna oraz Komunia święta. Po nabożeństwie Najświętszy Sakrament przenoszony jest do kaplicy grobu bożego, gdzie pod osłoną welonu (symbolizującego całun, w który owinięto ciało Jezusa)  pozostanie do Liturgii Wigilii Paschalnej.

Zobacz także: Sakrament Miłości. Wielki Czwartek (FOTO)

/bilgoaj.com.pl/