Słowa Ewangelii według świętego Łukasza (Łk 2, 1 - 14):
W owym czasie wyszło rozporządzenie cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Podążali więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta.
Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna.
Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Powiła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Wtem stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli.
I rzekł do nich anioł: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie». I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał».

Komentarz do Ewangelii:
Nadeszła Święta Godzina, w której Wspólnota pełna radości gromadzi się jako Kościół Domowy - łamiąc się opłatkiem, ale także jako Kościół Powszechny na Łamaniu Chleba. W ten sposób pragnie przyłączyć się do uwielbienia aniołów: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom napełnionym Jego łaską”. Możemy tak czynić, albowiem narodziło się nam Dziecko, Jezus Chrystus, Który jest Zbawiciel Świata.

Jak ważny jestem, że właśnie dla mnie dzieje się Boże Narodzenie? Co oznaczają dla mnie Święta Bożego Narodzenia? Dla wielu osób Boże Narodzenie to uroczystość rodzinna, podczas której ludzie spotykają się i wymieniają przeróżnymi prezentami. Zgiełk, który nastąpił z wyprzedzeniem, czasem nachalna reklama i związany z nią komercja sprawiają, że esencja Świąt schodzi na dalszy plan, stając się jedynie magią. Musimy tę Uroczystość odkrywać na nowo.

Bo dlaczego Boże Narodzenie jest świętem wspólnoty rodzinnej, także świętem wzajemnego obdarowywania? Uroczysta liturgia tej „Świętej Nocy” daje nam odpowiedź: Świętujemy Boże Narodzenie, ponieważ Bóg stał się człowiekiem i nas kocha.

My również gromadziliśmy się w naszych rodzinach, wybraliśmy się na Pasterkę, ponieważ czujemy, że Boże Narodzenie to coś więcej niż udekorowane choinki, wymiana prezentów i rodzinne spotkania. Jesteśmy za to wdzięczni i w tym kręgu czujemy się szczęśliwi, ale prawdziwym centrum Bożego Narodzenia jest nasza wspólna radość, że Bóg przyszedł do nas i stał się Człowiekiem! W najgłębszym sensie to radość „Chrystusa” jednoczy nas wszystkich, małych i dużych.

Ale - chcemy zapytać, choć może nie wydawać się to łatwe do pogodzenia z naszym świątecznym nastrojem - czy pierwsza „Wigilia” była rzeczywiście taką sielanką, jaką często sobie wyobrażamy? Czy w tę Świętą Noc Święta Rodzina nie miała żadnych zmartwień i kłopotów? Czy wszystko było po prostu „czystą błogością”? Gdybyśmy chcieli to zaakceptować, to zdegradowalibyśmy wydarzenie Bożego Narodzenia do poziomu dobrze wymyślonej bajki, w którą sami już nie wierzymy, ale której piękny wizerunek chcieliśmy zachować ze względu na podniosłe uczucia. Możemy być pewni, że taki romantyczno-nierealny pogląd nie odpowiada temu, co Boże Narodzenie powinno oznaczać dla nas jako wierzących chrześcijan!

Dobra Nowina Bożego Narodzenia rzuca światło na niebezpieczeństwo rezygnacji i zniechęcenia do zła: Bóg chciał przyjść na ten świat - na ten świat nieszczęścia i uwikłania w grzech, na ten świat, który popadł w śmierć, aby dać nadzieję tu i teraz i dać nam zbawienie. Boża obietnica zbawienia nie może być zgaszona przez całą niegodziwość i niesprawiedliwość świata. Do Dzieciątka Jezus odnosi się co następuje: „na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: «Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju»”.

Dobra nowina na Boże Narodzenie brzmi: Bóg nas kocha! Bóg naprawdę nas kocha. Aby pokazać, że poważnie traktuje swoją miłość do nas, zszedł na nasza „łez dolinę” i zaakceptował człowieczeństwo. Nie tracąc swojej boskości, Syn Boży stał się człowiekiem. Jako człowiek chciał żyć pośród nas i dobrowolnie zaakceptować śmierć, aby odkupić nas od naszych grzechów i wszelkiego zła. Któż nie chciałby czerpać nadziei i nabrać nowej odwagi, by zbliżyć się do Boga?

Ale co wynika z tej „Ewangelii”, z tej naprawdę „Dobrej Nowiny”? Skoro Bóg tak bardzo nas kochał, to my też mamy kochać i akceptować siebie nawzajem. Możemy wiarygodnie świętować Boże Narodzenie tylko wtedy, gdy jest to święto miłości, a nie egoizmu. Jesteśmy chrześcijanami tylko wtedy, gdy przyjmujemy Pana Jezusa Chrystusa i Jego dar życia.

/ks. Sławomir Korona/