Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 5, 20-26):
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj!”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: „Raka”, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: „Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego.
Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.
Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza».

Komentarz do Ewangelii:
Według pięknej polskiej tradycji w osiem dni po uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, czyli - według bardziej znanego określenia łacińskiego - uroczystość Corpus Domini (Boże Ciało) organizowane są w parafiach procesie eucharystyczne do czterech ołtarzy.

Podkreślmy w tym  miejscu, że formalnie kalendarz liturgiczny nie zna takiego pojęcia jak Oktawa Bożego Ciała. Istnieje ona zwyczajowo i jej obchody reguluje instrukcja Episkopatu Polski z 1987 roku, która nosi tytuł: „O kulcie tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą”.  W punkcie 14 tejże instrukcji możemy dostrzec zalecenie zachowania procesji eucharystycznych przez osiem dni, aż do Uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa, „tam gdzie jest taki zwyczaj”, a „dzieci, które w danym roku przystąpiły do pierwszej Komunii świętej, powinny w tych procesjach uczestniczyć w zorganizowanej grupie”. Nigdzie jednak nie jest tu użyte słowo „oktawa”, gdyż formalnie ona nie istnieje.

W liturgii Kościoła katolickiego oktawa Bożego Ciała istniała do 1955 r. Natomiast dekret z 1955 r. pozostawia jedynie oktawy: Bożego Narodzenia, Wielkanocy i Zesłania Ducha Świętego. W 1969 r. zniesiono także oktawę Zesłania Ducha Świętego.

Zarówno Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej jak i zwyczajowo obchodzona Oktawa przypomina wierzącym, że wspólnota Kościoła gromadzi się wokół Eucharystii, sakramentu odkupieńczej ofiary Chrystusa, ustanowionego podczas Ostatniej Wieczerzy. Lud chrześcijański otaczał tak wielkim kultem tę centralną tajemnicę wiary, że nie tylko postanowiono mniej więcej siedemset lat temu wprowadzić specjalne święto, które pozwalałoby wiernym w pełni wyrazić uwielbienie dla Ciała i Krwi Chrystusa - źródła i szczytu życia Kościoła, ale także pozostała w tradycji taka właśnie forma czci wobec Najświętszego Sakramentu.

Uczestnicząc zarówno w procesji w samą Uroczystość Bożego Ciała, jak i przez osiem następnych dni, oddajemy publiczną cześć Jezusowi obecnemu w eucharystycznych postaciach chleba i wina, dajemy świadectwo naszej wiary. Pragniemy w ten sposób dołączyć do rzesz idących za Jezusem, Który „zagrody nasze widzieć przychodzi, i jak się Jego dzieciom powodzi”.

Dziś w Ewangelii Chrystus przypomina nam: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”. Głosi na nowo to samo orędzie: «Miłujcie się wzajemnie, jak ja was umiłowałem», a w Eucharystii ofiarowuje samego siebie jako duchową moc, która pozwala wypełniać to Jego przykazanie i budować cywilizację miłości. Zaprasza nas abyśmy nie tyle byli poprawni moralnie, ale potrafili „zło dobrem zwyciężać”.

Niech w przeżywaniu tego wyjątkowego czasu towarzyszy nam Maryja, Która jako pierwsza zaniosła Chrystusa drugiemu człowiekowi. Kontemplacja tej ewangelicznej ikony niech nas uzdalnia do spotkania ze współczesnym człowiekiem, aby z odnowioną miłością głosić mu Dobrą Nowinę zbawienia.

/ks. Sławomir Korona/