• Konik polski, nazywany też konikiem biłgorajskim, to mała, prymitywna rasa konia wywodząca się od tarpana.

•  Charakteryzuje się wytrzymałością, odpornością na trudne warunki i niewielkimi wymaganiami pokarmowymi. Hodowla konika biłgorajskiego ma na celu zachowanie tego unikalnego materiału genetycznego. 

Charakterystyka konika biłgorajskiego:

• Wygląd: Niewielki wzrost (130-140 cm), umaszczenie myszate, ciemna pręga wzdłuż grzbietu. 
• Pochodzenie: Wywodzi się od tarpana, dzikiego konia zamieszkującego Europę Wschodnią. 
• Odporność: Wytrzymały na surowe warunki klimatyczne i niską jakość paszy. 
• Użytkowanie: Początkowo wykorzystywany w rolnictwie, obecnie w hodowli i hipoterapii. 

Ostoja konika biłgorajskiego znajduje się w Parku Krajobrazowym Lasy Janowskie, w miejscowości Szklarnia i to tam sfilmowaliśmy stado oraz w Roztoczańskim Parku Narodowym w okolicy Florianki w powiecie biłgorajskim.

Profesor Tadeusz Vetulani wprowadził nazwę „konik polski”, wysunął także hipotezę o istnieniu odmiany leśnej tarpana. Dzięki jego staraniom w roku 1936 zaczęto odtwarzać konika o typowych dla tarpana cechach w warunkach rezerwatowych w Puszczy Białowieskiej. Wcześniej sprowadził konie z Biłgoraja.

Konik polski jest symbolem utworzonego w 1974 Roztoczańskiego Parku Narodowego (jego stylizowana sylwetka znajduje się w logo parku).