Strona startowa

Wiadomości - Aktualności

W Krzyżu ratunek ludzkości jest dan!

Dodał: red Data: 2018-03-10 16:46:29 (czytane: 946)

- Bóg w swojej mądrości posługuje się różnymi narzędziami, aby zbawić człowieka - pisze w swym komentarzu na IV Niedzielę Wielkiego Postu ks. Sławomir Korona. Zapraszamy do lektury tekstu.

Biuro Rachunkowe BIURGAW Jan Gawda - rozliczenia podatkowe, księgowość, doradztwo, podatki
www.biurgaw.ns24.net,Biuro rachunkowe, Jan Gawda, Biurgaw, rozliczenia, księgi podatkowe, biłgoraj, księgowy, księgowy biłgoraj,

Ul. Komorowskiego 3 /pokój 113 i 115/ I piętro. 23-400, Biłgoraj

JP BUDOWNICTWO
www.jpbudownictwo.pl,termo-modernizacja, doceplanie biłgoraj, malowanie, tynkowanie, remonty, renowacje, ocieplanie, adaptacja, adaptacja poddasza, adaptacja piwnc, tynkowanie biłgoraj, malowanie biłgoraj, adaptacja biłgoraj, remont biłgoraj

ul. E Orzeszkowej 25. 23-400, Biłgoraj



Z Ewangelii wg. św. Jana (J 3,14-21):
Jezus powiedział do Nikodema: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.
Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.
Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.
A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki.
Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”.

krzyz_chrystusa.JPG

Komentarz do Ewangelii:
Jan w swojej Ewangelii przedstawia niezwykłe spotkanie Nikodema z Jezusem. Do tego spotkania doszło nocą. W nocy rozmowy przebiegają całkowicie inaczej niż w ciągu dnia. Nocne myśli, są cenne i wyłaniają się z całą swoją intensywnością w przestrzeni zaufania, intymności i otwartości. Nikodem, pobożny Żyd, przychodzi do Jezusa z pytaniami dotyczącymi zarówno wiary, jak i prawdziwego życia. Czuje, że Jezus nie tylko mówi o Bogu i życiu, ale tak naprawdę pochodzi od Boga i jest w Nim życie. Pytania i odpowiedzi wypowiedziane tej nocy, prowadzą do spotkania ludzi doświadczających Boga. Ta duchowa przestrzeń doznawania bliskości Boga przekształca Nikodema z sympatyka w naśladowcę Chrystusa.

Dzięki rozmowie przestrzegający Prawa, żydowski przywódca, Nikodem jest prowadzony przez Jezusa do zrozumienia głębszej tajemnicy Swojej osoby. Na początku rozmowy Nikodem popada w błąd i Jezus musi mu go uświadomić, aby wytłumaczyć na czym ma polegać i jak się dokona nowe narodzenie. Konieczne jest w tym wszystkim, aby „jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego” (J 3,14). Owe nowe narodziny dokonają się dzięki męce, śmierci i zmartwychwstaniu Syna Człowieczego, czyli w Jego wywyższeniu i uwielbieniu. Dopiero wtedy wypełnią się słowa wypowiedziane przez Jezusa: „A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie»” (J 12, 32).

Bóg w swojej mądrości posługuje się różnymi narzędziami, aby zbawić człowieka. Gdy naród sprzeniewierzył się Bogu, „Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: «Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu». Sporządził więc Mojżesz węża miedzianego i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu” (Lb 21,8-9). Ze strony człowieka potrzebne jest tylko poddanie się Bożemu zbawczemu działaniu. Jezus, Który jest odrzucony, zwłaszcza przez przywódców Izraela, jest jedynym pośrednikiem zbawienia dla całej ludzkości i to wtedy, gdy „Będą patrzeć na Tego, którego przebili” (J 19, 37).
 
Nie wszyscy jednak są w stanie przyjąć, że Chrystus wywyższony ponad ziemię, to ukazanie najbardziej intymnego przyjęcia ofiary przez Boga. „Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia” (1 Kor 1,18). Wyznanie, że Jezus został ukrzyżowany, jest sercem wiary chrześcijańskiej, a zarazem uciążliwością, bo „jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan” (1 Kor 1, 23). „Wywyższenie” Jezusa między niebem a ziemią jest znakiem zbawienia. Ktokolwiek patrzy na Jezusa na krzyżu z wyznaniem wiary, ma być uzdrowiony. W sytuacji najciemniejszej, najbardziej niezrozumiałej bezsilności, uzdrawiająca moc Jezusa stała się zdecydowanie skuteczniejsza od wszelkiej słabości i grzechu człowieka. Poprzez swoją uczciwość, niewinność, wyrzeczenie się przemocy, swoje oddanie Bogu może wspierać wierzących jest przyczyną jego wpływu na wierzących.

Człowiek może czerpać bez ustanku z tego wszystkiego, co swoją wiernością Chrystus mu przynosi. Kryterium uczestnictwa w życiu, które przynosi Jezus i w życiu wiecznym z Ojcem jest wiara w Niego. Taka wiara sprawia, że przestają przerażać słowa Jezusa „Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że JA JESTEM, pomrzecie w grzechach swoich»” (J 8, 24). Wiara w Chrystusa zbiega się z wiarą w Boga Ojca, bo sam zapewnia „Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej!” (J 12, 44). Wiara wydaje konkretny owoc, który wyraża się w całkowity zaufaniu Jego słowu (J 8, 31), Jego miłości (J 15, 9), co dalej oznacza trwanie w Nim: „Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - jeśli nie trwa w winnym krzewie - tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. […] Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni” (J 15,4.7), a tym samym staje się zachowywaniem przykazań (J 14, 15.21, J 15, 10). W tym sensie Jezus daje życie wieczne, objawiając siebie i w ten sposób umacniając wiarę swoich uczniów. Ten, kto słucha i wierzy w Chrystusa, już przeszedł ze śmierci do życia (J 5,24) i już nie ujrzy śmierci - oddzielenia od Boga, także fizycznego (J 8, 51; J 11, 26).

Dla wierzących krzyż Jezusa Chrystusa jest znakiem, w którym mogą nie tylko wierząc medytować, ale wręcz doświadczać niewypowiedzianego Miłosierdzia i Miłości Bożej, które zostały objawione w Jezusie Chrystusie. Krzyż ma się stać także znakiem uzdrowienia.

/ks. Sławomir Korona/

Reklama.

Tagi: iv niedziela wieliego postu   komentarz do ewangelii   ks. sławomir korona   kościół katolicki

Zobacz także

Odnawiajcie wiarę w sercach!

Dodane: 2018-07-15 09:30 - Komentarze  (0)  czytane (377)

TAGI: odnawiajcie wiarę w sercach, komentarz do ewangelii, ks. sławomir korona, ewangelia



Komentarze (0)

Uwaga: Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Za wypowiedzi naruszające prawo lub chronione prawem dobra osób trzecich grozi odpowiedzialność karna lub cywilna. IP Twojego komputera: 54.162.123.74

Dodaj komentarz

UWAGA!
Formularz dodawania komentarzy wymaga włączenia obsługi plikow cookies (ciasteczek), zapisywanych
i odczytywanych z Twojego urządzenia - jeśli chcesz dodać komentarz, włącz ciasteczka, odśwież stronę i spróbuj ponownie...


Telewizja

Cult Style 2018

I Biłgorajska Wyprzedaż Garażowa

Pokaz musztry - Osuchy 2018

Apel poległych /fragment/. 74. rocznica Bitwy pod Osuchami

Zakończyły się Dni Biłgoraja

Festyn Prozdrowotny "Czas na zdrowie"

Konkursy

BIŁGORAJ: Kabaret JURKI w Biłgoraju
Zobacz więcej Dodaj

Promocje

Przeczytaj kolejną wiadomość:

Spotkania sprawozdawcze rad biłgorajskich osiedli (HARMONOGRAM)

Już w najbliższy poniedziałek, ruszają spotkania sprawozdawcze rad biłgorajskich osiedli. Potrwają one do połowy kwietnia br. Będzie...